Tuesday, April 5, 2011

ఎదురుచూపులు




1 . "శృంగారం"

సుమ కోమల

కోమలి మదిలో గుబులు రేపుతూ

వెన్నెల రేడుకు వేడుకేమిటో

సగం దాగి సంగతేమిటంటున్నాడు.



గుబురు గున్నమామిడి

తోట పక్కన ఏటి ఒడ్డులో

మిసమిసల గుసగుసలేవో

సంగమించాలని వేచిన వేళ

అల్లరి అలలు అల్లన సాగి

అలజడి చేస్తున్నాయెందుకో

అసలె... పొంగే పరువం

ఆపై... రగిలే విరహం

ఏంతకూ... వినరాని

విభుని పాదాల సవ్వడికై

కాచుకున్న తరుణంలో



చిరు చిరు రుసరుసల కసుబుసులతో

నిలువని పసిడి పైటంచు

పైయ్యెదపై జారిపోతుంటె



అందుకు సై అంటూ

మరింత కవ్వించి... సహకరించె

చల చల్లని చిరుగాలి సందడి

మురిపెంగా విసిగిస్తుంటే



కడియాలందెలు, ముత్యాలదండలు

చెలి జూకాల భారాలు

యిక మోయలేనని

తనువు సొదపెడుతుంటె..

యింకెంతసేపో..

ఈ ఎదురుచూపు

నేనోపలేనని.. మది

మర్యాద మరచిపోతుంటె...



అతివా... నీ కలువకళ్ళలొ

రవ్వంత దిగులు తొంగిచూస్తొంది.



అయినా... అలివేణీ

విరహముకుడా మధురమె అన్నారు కదా !



వేచిన మనసుకి

వేయి వసంతాల సందడి తేదా……



హాయిని పంచే ఆతని అనురాగం

నీ సొంతం కాదా



అదిగో... అడుగుల సవ్వడి

అతడేనేమో... యిక

ఈ రేయి తని తీరదేమో.

* * * * * * * * * * * * * *

2. "సాంప్రదాయం "



చీర.. రవికలో

చూడ చక్కని సుందరి

నుదుట కుంకుమ.. చేతి కంకణాలె

భరత జాతి కన్నెకు పసిడి ఆభరణాలు



కవ్వించే జాబిలి

పుష్పించే పూలసందడి

ఆమెను ఆవిష్కరిస్తున్నాయేగాని

అవధులు దాటించలేదు



చిరుగాలి సరాగమాడి

పరువాల పరువును పలుకరించబోయినా



చాలులె... అంటూ

చేతిలో అడ్డుకుందిగానీ

ప్రకృతికి కూడా

తాను పలుచపడలేదు



కలువ కన్నులో కనిపించె ముగ్ధత్వం

మోములో అగుపించె అమాయకత్వం

వరించి వచ్చే విభునికోసం

ఎదురుచూస్తున్న వధువులా లేదూ...


అదీ మన సంస్కారం

అదే మన మాన ప్రాణం

అందుకె అందుతోంది మనకు

దేశ విదేశాల నమస్కారం.

* * * * * * * * * * * * * *

3. "మధ్యమం"



ఓ అందాల అతివా

నీ కన్నుల కలువలలో ఆ గుబులెందుకో

అందుకేనా .... ఆదమరపులో అరజారెను

పరువాల పసిడి పైటంచు



చల్లగ వీచే చిరుగాలి,

అల్లన సాగె అలల అల్లరి,

తొంగి చూచె కొంటె జాబిల్లి

వెన్నెల విరిసే హాయయిన వేళలో

ఎవరికోసమో ఈ ఎదురుచూపు ?



ఓ.. తెలిసిందిలే

ఈ లాహిరి లాలనలో

నిను లాలించే..

విభుని కోసమేకదా ఈ నీ నిరీక్షణ.

నీ చెలుని చేతిలోని

మల్లెల మత్తువాసనలు

ఏ కబురంపినాయో

కురుల కుబుసాల మిసమిసలు

వడివడిగ ముడివీడినాయి



అలివేణీ... యిక నీ ఆశ

నెరవేరే సమయం

నీ చెంతకు చేరనుంది

నీకు మధురమయిన

విందునందిచనుంది

సఖియా శెలవా మరియిక.



రచయిత్రి : దేవి

Wednesday, January 19, 2011

మాతృత్వం




మాతృత్వం

ఆకృతి పొందని ఆకారమేదొ

కడుపులో.....కదలిక మొదలెట్టగానె

నాలో ఎదో తీయని భావన...

నేనెంతో సాధించినట్లు, ఏదో గెలిచినట్లు

ఈ నాలుగు మాసాల కాలనికే

నాకు నేనే అపురూపంగా... మురిపెంగా అనిపిస్తూ..

రోజు రోజుకూ వచ్చే కొత్త మార్పులకు

మనసుల్లసిల్లుతుంటే..... యదపొంగుతుంటె

ఉదరంలో శిశువు మరికొంత పెరిగి

బుల్లిబుల్లి పాదాలతో కదలి.. బుడుంగుమంటూ

బుజ్జిగాడి అల్లరి మొదలయి

ఏడుమాసాల పాపాయిగా ఎదిగినాక

ఎపుడూలేని ఆనందం.... అనుభూతిలో ఉండగానె

తొమ్మిదవ మాసం ప్రవేశించి...యిక
చిన్నారి రాకకోసం ఎదురుచూపు

చిత్రమయిన అనుభూతి

ఆ అనుభవం ఎలా వుంటుందో అని

కొంత అలజడి , అదొరకం ఆందోళన

ఇంతలోనె… అనుకున్న ఆ క్షణం రానేవచ్చింది.

అదోలా నడుములో... అర్ధంకాని నొప్పి

అంగుళం అంగుళం కదులుతూ

పాపాయి పొట్ట చీల్చుకుంటూ వస్తున్న భావన

భరించలేక మెలితిరుగుతూ... అనుకున్నా..

బుద్దుంటె మరింక కనకూడదు.. అని

అలాగె.. ఆ రాత్రంతా నన్నేడిపిస్తూ,

నాకు.. నరకాన్ని చుపిస్తూ..

తెల్లారెసరికి వచింది కేర్ కేర్ మంటూ...

మెత్తని పొత్తిళ్ళలో మరింత మెత్తగా

లేతగులబి మొగ్గలా.. ముద్దుగా.

సొలిపొతున్న కళ్ళను విప్పార్చి చుసుకున్నా

ఎంత ముద్దుగా ఉందో నా బంగారుతల్లి

ఎంత గర్వమో నాలో ఆకాశంలా

మనసంతా ఆనందమె నిండగా

అపురూపంగా గుండెలకదుముకుంటుంటె

అనిపించింది.... యిలాంటి చిన్నారులను

ఎంతమందినయినా కనొచ్చని.

నా మనసు నన్ను చూచి నవ్వింది

మరెంతసేపయిందనీ...బుద్దుంటే

కనకూడదు అనుకుని

యింతలొ అంత బుద్దీ ఏమయినట్లు ..?

అదేకదా విచిత్రం... అమ్మమనసు చిత్రం

యిలాంటి అనుభూతి కోసం,

ఈ ఆనందంకోసం , ఈ ఆత్మవిశ్వాసంకోసం

ఈ తృప్తి కోసం.... ఏ నరకమయినా భరించి

పేగులు తెంచుకుంటూ వచ్చే చిన్నారులను

కనాలనె అనుకుంటుంది... ఆడది

అందుకేనేమొ అది "మాతృత్వం " అయింది

ఎప్పటికీ కొత్తదిలా, ఎప్పుడూ కావాలనిపించేలా

ఏ తల్లీ మరువలేనిది మరపురానిది
ఈ "మాతృత్వం"... అదే "మాతృతత్వం"

రచయిత్రి ; దేవి

Wednesday, December 22, 2010

జ్యోతి కి పుట్టిన రోజు జేజేలు




సహజం గా ఎవరికి ఐనా పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు చెప్పాలంటే చాలా సులువుగా పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు అని చెప్పేస్తాము. . కాని ఎందరికో ఎప్పట్నుండో తెలిసి, నాకు ఈ మధ్య నే పరిచయం ఐన వ్యక్తి జ్యోతి గారు..
ఈనాడు ఆదివారం మాగజైన్ లో ఒకసారి తెలుగు బ్లాగులు గురించి చదివి చాలా ఆనందించాను..సాహిత్యం అంటే నాకు ఉన్న ఇష్టం అలాంటిది..అప్పట్నుంచి తెలుగు భాష గురించి కంప్యూటర్ లో వెదుకుతూ వుండేదాన్ని.. ఒకరోజు అనుకోకుండా లీలామోహనం అనే బ్లాగు కనబడింది.. ఏమని చెప్పను నా ఆనందం ?
ఆ బ్లాగు ద్వారా మరికొన్ని బ్లాగులు చూడడం జరిగింది......అప్పుడు చూసాను ఒక బ్లాగులో కొన్ని పదాలు......
ఒక రచయిత్రి తన మనోభావాలు వెల్లడించిన పదాలు. . నన్ను ఆకర్షించాయి.. ఆ బ్లాగు ద్వారా మరికొన్నిబ్లాగులు పరిమళం, అమ్మ ఒడి...ఇంకా ఎన్నో .. అంతటితో ఆగని నేను ఒక బ్లాగుకి శ్రీకారం చుట్టాను.
కాని కొన్ని అంతరాయాలు. ఆగిపోయాను.. ఎందుకంటే ఎంతోమంది బ్లాగులు మెయింటైన్ చేస్తున్నారు.. అన్ని అందమైన భావాల మధ్య నేను నా బ్లాగుకి న్యాయం చేకూర్చలేను అనిపించింది.. దాదాపు రెండు సంవత్సరాల తర్వాత ఒకరోజు జ్యోతిగారితో మాట్లాడడం జరిగింది..సహజంగానే ఎవరైనా ఇంకొకరికి సహాయం చెయ్యాలంటే వెనకాడతారు ఎంత తెలిసినవారైనా..కాని మొదటి పరిచయంలోనే (మెయిల్ ద్వారా) మాట్లాడిన నాకు జ్యోతిగారు నా బ్లాగుని మరల మొదలు పెట్టేలా తనే డిజైన్ చేసి, నేను ఏమాత్రం శ్రమ పడకుండా నా భావాలు పంచుకునే అవకాశం కల్పించారు.. ప్రమదావనం అనే గ్రూప్ కి పరిచయంచేసి, జీవితం అంటే ఒంటరి ఆలోచనల ముళ్ళపొద కాకుండా మరి కొందరి మనోభావాల సందడిలో పాలు పంచుకునేలా చేశారు.. అందరూ అల్లరి చేస్తున్నా తను మాత్రం చుక్కల్లో చంద్రుడిలా అప్పుడప్పుడూ ప్రత్యక్షమౌతూ ఇంపార్టెంట్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చేస్తూ అందరికీ ప్రాముఖ్యత ఇస్తారు..
దట్ ఈజ్ వాట్ ఐ కాల్ " ఏ గుడ్ లీడర్ షిప్".... నవరసాల కధానాయికలలా తన బ్లాగుల్లో రకరకాల
భావాల రుచులు చూపించడానికి ప్రయత్నం చేస్తుంటారు.. ఏందీ సెల్లు లొల్లి అన్నా, గుత్తొంకాయ కూరోయ్ అన్నా ఆమెకే చెల్లు.., కాదేదీ జ్యోతికి అసాధ్యం అని నిరూపిస్తూ అప్పుడప్పుడూ ఫేస్ బుక్, ట్విట్టర్ లలో కనిపిస్తూ, తరచుగా ఆమె ఎక్కడ కనిపిస్తారా అని వెదికితే చాలు , ప్రత్యక్షమౌతూ ఉంటారు.... సాక్షి , ఈనాడు శని, ఆదివారాల మాగజైన్ లలో. . ప్రతి మనిషి కుటుంబ బరువు, భాద్యతలతో పాటు తన గురించి తాను ఆలోచించుకుంటూ "నాకై నేను" అనే భావనతో ఆనందంగా జీవితాన్ని " బ్రతకడం కాదు జీవించడం ముఖ్యం" అని నిరూపించుకోవడానికి చాలా శ్రమ పడాల్సి వస్తుంది.. ఆ జీవితాన్ని జ్యోతి గారు సాధించారు అనిపిస్తుంది.. అదే నిజమైతే నా హార్ధిక అభినందనలు జ్యోతిగారికి...
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు జ్యోతిగారు..ఇలా ఎన్నో పుట్టినరోజులు జరుపుకోవాలని ఆశిస్తూ................................................ రుక్మిణీదేవి...
సీతమ్మ మాయమ్మ శ్రీరాముడు మాకు తండ్రి