tag:blogger.com,1999:blog-47483280424608510982012-02-16T14:26:49.351+05:30mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-7625352617554790852011-05-08T03:02:00.003+05:302011-05-08T11:17:31.131+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-AsByjmatwGw/TcYuY1oje-I/AAAAAAAAASU/6G2J6kckPBI/s1600/mother-and-child-AE11_l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AsByjmatwGw/TcYuY1oje-I/AAAAAAAAASU/6G2J6kckPBI/s320/mother-and-child-AE11_l.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604217790558075874" /></a><br /><div><div>"జనని"</div><div>మాత్రుత్వమనే అత్యుత్తమమైన స్థాయికి చేరుకుంటూ</div><div>ఓ స్త్రీ మూర్తి మనకిచ్చే అపురూప వరం "జననం"</div><div>మనకు జన్మనిచ్చి ఆ స్త్రీ మూర్తి "జనని" అవుతుంది </div><div> "జనని" అనే పదవిని పొందటానికి తను</div><div>పడిన బాధనంతా మర్చిపోతుంది ఆ</div><div>పసికందు నవ్వుల పువ్వుల్లో</div><div>అటువంటి జనని రుణం తీర్చుకోవటానికి </div><div>మనకు సరిపోదీ చిన్న జీవితం </div><div>అందుకే ఆ జననికి నే జన్మించే </div><div>ప్రతీ జన్మ అంకితం.... పునరంకితం....... </div><div><br /></div><div> </div></div><div>రచయత ; వంశీకృష్ణ సుజిత్ </div><div><br /></div><div>మాతృదినోత్సవ శుభాకాంక్షలు .</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-762535261755479085?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-57487353849500555562011-04-22T10:19:00.004+05:302011-04-22T10:58:44.711+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-PqgflHPRzxo/TbEQoHvJQZI/AAAAAAAAASE/lj7Z8NpVMLQ/s1600/b186627590.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-PqgflHPRzxo/TbEQoHvJQZI/AAAAAAAAASE/lj7Z8NpVMLQ/s320/b186627590.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598274093255836050" /></a><br /><span><div><span><br /></span></div><div><span><br /></span></div>నిను చూశా నా కలలో మొదలు<br />నీకై వెతికా ఇలలో రేపవలు<br />నీ కనులు, నా కలలు<br />మరువలేను నా నూరేళ్ళు<br />నీ నయనాల చురచురలు<br />నే భరించలేని క్షణాలు<br />నీ వలపుల తలపులె<br />నాకు సంకెళ్ళు<br />ఈ కలవరం, కలకలం<br />ఇంకా ఎన్నాళ్ళు ?<br /><br /><b>రచయత ; వంశీ కృష్ణ సుజిత్ </b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-5748735384950055556?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-40444883462256692492011-04-05T20:11:00.006+05:302011-04-09T17:53:36.511+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-4Lha8TBwMwA/TZsqb75hj8I/AAAAAAAAAQs/RgzvPE9wCeM/s1600/IMAGE10.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-4Lha8TBwMwA/TZsqb75hj8I/AAAAAAAAAQs/RgzvPE9wCeM/s320/IMAGE10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592110021734404034" /></a><br /><br /> <br />1 . "శృంగారం" <br /><br />సుమ కోమల<br /><br />కోమలి మదిలో గుబులు రేపుతూ<br /><br />వెన్నెల రేడుకు వేడుకేమిటో<br /><br />సగం దాగి సంగతేమిటంటున్నాడు.<br /><br /> <br /><br />గుబురు గున్నమామిడి<br /><br />తోట పక్కన ఏటి ఒడ్డులో<br /><br />మిసమిసల గుసగుసలేవో<br /><br />సంగమించాలని వేచిన వేళ<br /><br />అల్లరి అలలు అల్లన సాగి<br /><br />అలజడి చేస్తున్నాయెందుకో<br /><br /> అసలె... పొంగే పరువం<br /><br />ఆపై... రగిలే విరహం<br /><br />ఏంతకూ... వినరాని<br /><br />విభుని పాదాల సవ్వడికై <br /><br />కాచుకున్న తరుణంలో<br /><br /> <br /><br />చిరు చిరు రుసరుసల కసుబుసులతో<br /><br />నిలువని పసిడి పైటంచు<br /><br />పైయ్యెదపై జారిపోతుంటె<br /><br /> <br /><br />అందుకు సై అంటూ <br /><br />మరింత కవ్వించి... సహకరించె<br /><br />చల చల్లని చిరుగాలి సందడి<br /><br />మురిపెంగా విసిగిస్తుంటే<br /><br /> <br /><br />కడియాలందెలు, ముత్యాలదండలు <br /><br />చెలి జూకాల భారాలు<br /><br />యిక మోయలేనని<br /><br />తనువు సొదపెడుతుంటె..<br /><br />యింకెంతసేపో..<br /><br />ఈ ఎదురుచూపు<br /><br />నేనోపలేనని.. మది<br /><br />మర్యాద మరచిపోతుంటె...<br /><br /> <br /><br />అతివా... నీ కలువకళ్ళలొ <br /><br />రవ్వంత దిగులు తొంగిచూస్తొంది.<br /><br /> <br /><br />అయినా... అలివేణీ <br /><br />విరహముకుడా మధురమె అన్నారు కదా !<br /><br /> <br /><br />వేచిన మనసుకి<br /><br />వేయి వసంతాల సందడి తేదా……<br /><br /> <br /><br />హాయిని పంచే ఆతని అనురాగం<br /><br />నీ సొంతం కాదా<br /><br /> <br /><br />అదిగో... అడుగుల సవ్వడి<br /><br />అతడేనేమో... యిక <br /><br />ఈ రేయి తని తీరదేమో.<br /><br />* * * * * * * * * * * * * * <br /><br />2. "సాంప్రదాయం "<br /><br /> <br /><br /> చీర.. రవికలో<br /><br />చూడ చక్కని సుందరి<br /><br />నుదుట కుంకుమ.. చేతి కంకణాలె<br /><br />భరత జాతి కన్నెకు పసిడి ఆభరణాలు<br /><br /> <br /><br />కవ్వించే జాబిలి<br /><br />పుష్పించే పూలసందడి<br /><br />ఆమెను ఆవిష్కరిస్తున్నాయేగాని<br /><br />అవధులు దాటించలేదు<br /><br /> <br /><br />చిరుగాలి సరాగమాడి<br /><br />పరువాల పరువును పలుకరించబోయినా<br /><br /> <br /><br />చాలులె... అంటూ<br /><br />చేతిలో అడ్డుకుందిగానీ<br /><br />ప్రకృతికి కూడా<br /><br />తాను పలుచపడలేదు<br /><br /> <br /><br />కలువ కన్నులో కనిపించె ముగ్ధత్వం<br /><br />మోములో అగుపించె అమాయకత్వం<br /><br />వరించి వచ్చే విభునికోసం<br /><br />ఎదురుచూస్తున్న వధువులా లేదూ...<br /><br /><br />అదీ మన సంస్కారం<br /><br />అదే మన మాన ప్రాణం<br /><br />అందుకె అందుతోంది మనకు<br /><br />దేశ విదేశాల నమస్కారం.<br /><br />* * * * * * * * * * * * * * <br /><br />3. "మధ్యమం"<br /><br /> <br /><br /> ఓ అందాల అతివా<br /><br />నీ కన్నుల కలువలలో ఆ గుబులెందుకో<br /><br />అందుకేనా .... ఆదమరపులో అరజారెను<br /><br />పరువాల పసిడి పైటంచు<br /><br /> <br /><br />చల్లగ వీచే చిరుగాలి,<br /><br />అల్లన సాగె అలల అల్లరి,<br /><br />తొంగి చూచె కొంటె జాబిల్లి<br /><br />వెన్నెల విరిసే హాయయిన వేళలో<br /><br />ఎవరికోసమో ఈ ఎదురుచూపు ?<br /><br /> <br /><br />ఓ.. తెలిసిందిలే<br /><br />ఈ లాహిరి లాలనలో<br /><br />నిను లాలించే..<br /><br />విభుని కోసమేకదా ఈ నీ నిరీక్షణ.<br /><br />నీ చెలుని చేతిలోని <br /><br />మల్లెల మత్తువాసనలు<br /><br />ఏ కబురంపినాయో<br /><br />కురుల కుబుసాల మిసమిసలు<br /><br />వడివడిగ ముడివీడినాయి<br /><br /> <br /><br />అలివేణీ... యిక నీ ఆశ<br /><br />నెరవేరే సమయం<br /><br />నీ చెంతకు చేరనుంది<br /><br />నీకు మధురమయిన<br /><br />విందునందిచనుంది<br /><br />సఖియా శెలవా మరియిక.<br /><br /> <br /><br />రచయిత్రి : దేవి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-4044488346225669249?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-3882720108597800372011-01-19T11:56:00.004+05:302011-01-27T12:35:31.883+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TTaFhKiiR_I/AAAAAAAAAPQ/NPq5PQwvyGc/s1600/mother_child_79.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; width: 263px; height: 320px; text-align: center; display: block; cursor: hand;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563781194474211314" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TTaFhKiiR_I/AAAAAAAAAPQ/NPq5PQwvyGc/s320/mother_child_79.jpg" /></a><br /> <br /><br /> మాతృత్వం<br /><br />ఆకృతి పొందని ఆకారమేదొ<br /><br />కడుపులో.....కదలిక మొదలెట్టగానె<br /><br />నాలో ఎదో తీయని భావన...<br /><br />నేనెంతో సాధించినట్లు, ఏదో గెలిచినట్లు<br /><br />ఈ నాలుగు మాసాల కాలనికే<br /><br />నాకు నేనే అపురూపంగా... మురిపెంగా అనిపిస్తూ..<br /><br />రోజు రోజుకూ వచ్చే కొత్త మార్పులకు<br /><br />మనసుల్లసిల్లుతుంటే..... యదపొంగుతుంటె<br /><br /> ఉదరంలో శిశువు మరికొంత పెరిగి<br /><br />బుల్లిబుల్లి పాదాలతో కదలి.. బుడుంగుమంటూ<br /><br />బుజ్జిగాడి అల్లరి మొదలయి<br /><br />ఏడుమాసాల పాపాయిగా ఎదిగినాక<br /><br />ఎపుడూలేని ఆనందం.... అనుభూతిలో ఉండగానె<br /><br />తొమ్మిదవ మాసం ప్రవేశించి...యిక<br />చిన్నారి రాకకోసం ఎదురుచూపు<br /><br />చిత్రమయిన అనుభూతి<br /><br />ఆ అనుభవం ఎలా వుంటుందో అని<br /><br />కొంత అలజడి , అదొరకం ఆందోళన<br /><br />ఇంతలోనె… అనుకున్న ఆ క్షణం రానేవచ్చింది.<br /><br />అదోలా నడుములో... అర్ధంకాని నొప్పి<br /><br />అంగుళం అంగుళం కదులుతూ<br /><br />పాపాయి పొట్ట చీల్చుకుంటూ వస్తున్న భావన<br /><br />భరించలేక మెలితిరుగుతూ... అనుకున్నా..<br /><br />బుద్దుంటె మరింక కనకూడదు.. అని<br /><br />అలాగె.. ఆ రాత్రంతా నన్నేడిపిస్తూ,<br /><br />నాకు.. నరకాన్ని చుపిస్తూ..<br /><br />తెల్లారెసరికి వచింది కేర్ కేర్ మంటూ...<br /><br />మెత్తని పొత్తిళ్ళలో మరింత మెత్తగా<br /><br />లేతగులబి మొగ్గలా.. ముద్దుగా.<br /><br />సొలిపొతున్న కళ్ళను విప్పార్చి చుసుకున్నా<br /><br />ఎంత ముద్దుగా ఉందో నా బంగారుతల్లి<br /><br />ఎంత గర్వమో నాలో ఆకాశంలా<br /><br />మనసంతా ఆనందమె నిండగా<br /><br />అపురూపంగా గుండెలకదుముకుంటుంటె<br /><br />అనిపించింది.... యిలాంటి చిన్నారులను<br /><br />ఎంతమందినయినా కనొచ్చని.<br /><br />నా మనసు నన్ను చూచి నవ్వింది<br /><br />మరెంతసేపయిందనీ...బుద్దుంటే<br /><br />కనకూడదు అనుకుని<br /><br />యింతలొ అంత బుద్దీ ఏమయినట్లు ..?<br /><br />అదేకదా విచిత్రం... అమ్మమనసు చిత్రం<br /><br />యిలాంటి అనుభూతి కోసం,<br /><br />ఈ ఆనందంకోసం , ఈ ఆత్మవిశ్వాసంకోసం<br /><br />ఈ తృప్తి కోసం.... ఏ నరకమయినా భరించి<br /><br />పేగులు తెంచుకుంటూ వచ్చే చిన్నారులను<br /><br />కనాలనె అనుకుంటుంది... ఆడది<br /><br />అందుకేనేమొ అది "మాతృత్వం " అయింది<br /><br />ఎప్పటికీ కొత్తదిలా, ఎప్పుడూ కావాలనిపించేలా<br /><br />ఏ తల్లీ మరువలేనిది మరపురానిది<br />ఈ "మాతృత్వం"... అదే "మాతృతత్వం" <br /><br />రచయిత్రి ; దేవి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-388272010859780037?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-76725145993103915692010-12-22T06:39:00.003+05:302010-12-22T07:45:22.583+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TRDR3wHXaEI/AAAAAAAAAOY/YOPxd4QfZIg/s1600/card3.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 260px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553169096286627906" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TRDR3wHXaEI/AAAAAAAAAOY/YOPxd4QfZIg/s320/card3.jpg" /></a><br /><br /><br />సహజం గా ఎవరికి ఐనా పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు చెప్పాలంటే చాలా సులువుగా పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు అని చెప్పేస్తాము. . కాని ఎందరికో ఎప్పట్నుండో తెలిసి, నాకు ఈ మధ్య నే పరిచయం ఐన వ్యక్తి జ్యోతి గారు..<br />ఈనాడు ఆదివారం మాగజైన్ లో ఒకసారి తెలుగు బ్లాగులు గురించి చదివి చాలా ఆనందించాను..సాహిత్యం అంటే నాకు ఉన్న ఇష్టం అలాంటిది..అప్పట్నుంచి తెలుగు భాష గురించి కంప్యూటర్ లో వెదుకుతూ వుండేదాన్ని.. ఒకరోజు అనుకోకుండా లీలామోహనం అనే బ్లాగు కనబడింది.. ఏమని చెప్పను నా ఆనందం ?<br />ఆ బ్లాగు ద్వారా మరికొన్ని బ్లాగులు చూడడం జరిగింది......అప్పుడు చూసాను ఒక బ్లాగులో కొన్ని పదాలు......<br />ఒక రచయిత్రి తన మనోభావాలు వెల్లడించిన పదాలు. . నన్ను ఆకర్షించాయి.. ఆ బ్లాగు ద్వారా మరికొన్నిబ్లాగులు పరిమళం, అమ్మ ఒడి...ఇంకా ఎన్నో .. అంతటితో ఆగని నేను ఒక బ్లాగుకి శ్రీకారం చుట్టాను.<br />కాని కొన్ని అంతరాయాలు. ఆగిపోయాను.. ఎందుకంటే ఎంతోమంది బ్లాగులు మెయింటైన్ చేస్తున్నారు.. అన్ని అందమైన భావాల మధ్య నేను నా బ్లాగుకి న్యాయం చేకూర్చలేను అనిపించింది.. దాదాపు రెండు సంవత్సరాల తర్వాత ఒకరోజు జ్యోతిగారితో మాట్లాడడం జరిగింది..సహజంగానే ఎవరైనా ఇంకొకరికి సహాయం చెయ్యాలంటే వెనకాడతారు ఎంత తెలిసినవారైనా..కాని మొదటి పరిచయంలోనే (మెయిల్ ద్వారా) మాట్లాడిన నాకు జ్యోతిగారు నా బ్లాగుని మరల మొదలు పెట్టేలా తనే డిజైన్ చేసి, నేను ఏమాత్రం శ్రమ పడకుండా నా భావాలు పంచుకునే అవకాశం కల్పించారు.. ప్రమదావనం అనే గ్రూప్ కి పరిచయంచేసి, జీవితం అంటే ఒంటరి ఆలోచనల ముళ్ళపొద కాకుండా మరి కొందరి మనోభావాల సందడిలో పాలు పంచుకునేలా చేశారు.. అందరూ అల్లరి చేస్తున్నా తను మాత్రం చుక్కల్లో చంద్రుడిలా అప్పుడప్పుడూ ప్రత్యక్షమౌతూ ఇంపార్టెంట్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చేస్తూ అందరికీ ప్రాముఖ్యత ఇస్తారు..<br />దట్ ఈజ్ వాట్ ఐ కాల్ " ఏ గుడ్ లీడర్ షిప్".... నవరసాల కధానాయికలలా తన బ్లాగుల్లో రకరకాల<br />భావాల రుచులు చూపించడానికి ప్రయత్నం చేస్తుంటారు.. ఏందీ సెల్లు లొల్లి అన్నా, గుత్తొంకాయ కూరోయ్ అన్నా ఆమెకే చెల్లు.., కాదేదీ జ్యోతికి అసాధ్యం అని నిరూపిస్తూ అప్పుడప్పుడూ ఫేస్ బుక్, ట్విట్టర్ లలో కనిపిస్తూ, తరచుగా ఆమె ఎక్కడ కనిపిస్తారా అని వెదికితే చాలు , ప్రత్యక్షమౌతూ ఉంటారు.... సాక్షి , ఈనాడు శని, ఆదివారాల మాగజైన్ లలో. . ప్రతి మనిషి కుటుంబ బరువు, భాద్యతలతో పాటు తన గురించి తాను ఆలోచించుకుంటూ "నాకై నేను" అనే భావనతో ఆనందంగా జీవితాన్ని " బ్రతకడం కాదు జీవించడం ముఖ్యం" అని నిరూపించుకోవడానికి చాలా శ్రమ పడాల్సి వస్తుంది.. ఆ జీవితాన్ని జ్యోతి గారు సాధించారు అనిపిస్తుంది.. అదే నిజమైతే నా హార్ధిక అభినందనలు జ్యోతిగారికి...<br /> పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు జ్యోతిగారు..ఇలా ఎన్నో పుట్టినరోజులు జరుపుకోవాలని ఆశిస్తూ................................................ రుక్మిణీదేవి...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-7672514599310391569?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-28021545967338675992010-12-08T10:00:00.004+05:302010-12-12T22:42:50.272+05:30బ్లాగులో రాసేది ఒకే పోస్టు . ఒకే అంశం. లేదా ఒకే కథ.. కాని పది మంది కలిసి ఒకే కథను రాస్తే. అదే ఒక్కో పుష్పం కలిసి తయారు చేసే అందమైన కదంబమాలిక. అలాగే ఈ బ్లాగర్లు ప్రతి వారం ఒక్కొరుగా ఈ కథను అందిపుచ్చుకుని కొనసాగిస్తారు . కొత్తగా చేయాలనే కోరికతో ప్రమదావనం సభ్యులు కొందరు చేసే ఈ ప్రయోగాన్ని మీరు సహృదయంతో పరిశీలించి, సరిదిద్ది, ప్రోత్సహిస్తారని కోరుతున్నాను..<br />ఈ కదంబమాలిక ను జ్ఞానప్రసునగారు , <strong><a href="http://everydaysuruchi.blogspot.com/2010/12/1.html">సురుచిలో</a></strong> ప్రారంభించగా , దానిని అందిపుచ్చుకొని ఈ వారము కొనసాగిస్తున్నారు మమత రెడ్డి .<br /><br />* * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * * * * * *<br /><br />అలా వెళ్ళిన సుభధ్రకి జానకి ఏడుస్తూ కనపడింది.... సుభధ్ర జానకిని దగ్గరికి తీసుకొని "పర్లేదులే నేను కూడా బట్టలు ఆరేస్తాను..నాతోరా" అంది . "వద్దక్కా, పని ఉంది చెయ్యాలి. చెయ్యకపోతే అమ్మగారికి కోపం వస్తూంది" అని బెదిరే కళ్ళతో అంది జానకి."నేను చెప్తాను నారాయణమ్మకి" అని జానకి చెయ్యి పట్టుకొని తన వెంట తీసుకెల్లింది సుభధ్ర. జానకిని తన గదిలో కూర్చోబెట్టి చక్కెరపొంగలి తినమని పెట్టింది..."వద్దక్కా"అంటే "తిను జానకి ఎవరు ఎమీ అనరులే"అని జానకి పక్కగా కూర్చుంది."నువ్వు బడికి వెళ్ళట్లేదా?" అని సుభధ్ర అడిగింది. "వెళ్ళేదానిని కాని మానిపించేసారు..మాకు డబ్బులు లేవంట అమ్మ చెప్పింది"అని ఆత్రంగా ప్రసాదం తింటూ చెప్పింది జానకి. ఆ సమయంలో జానకి కళ్ళు చూస్తేనే తెలుస్తుంది బాగా ఆకలి మీద ఉందని..వెంటనే పక్కనే ఉన్న ఆపిల్ పండుని తీసి తినమని ఇచ్చింది సుభద్ర. అలా తింటున్న జానకి కళ్ళల్లో సంతృప్తిని చూసి సుభధ్రకి ఏదో తెలియని భావన కలిగింది, అది ఏదో సంతొషం లాగా...ప్రొద్దున ప్రొద్దున్నే కూసే పిట్టలా అనందం లాగ..అప్పుడే పుట్టిన లేడి పిల్ల అనందంతో చెంగు చెంగున ఎగిరే లాగ.<br /><br /><br />సుభధ్ర మెల్లగా తన ఆలోచనలలోకి వెళ్ళిపోయింది. నారాయణమ్మగారికి భర్త రిటైరయ్యి 2 ఏళ్ళు అవుతుంది. ఒక కొడుకు, కూతురు.. ఇద్దరికి పెళ్ళిల్లు అయిపొయాయి..కూతురు అమెరికాలో ఉంటుంది...కొడుకు ఇక్కడే బ్యాంకులో మానేజర్ గా చేస్తున్నాడు. కోడలు సరోజిని.. నారాయణమ్మ గారికి పూజలు, పునస్కారాలు ఎక్కువ. 24 గంటలూ దైవనామస్మరణ చెయ్యమన్నా చేస్తూనే ఉంటారు.. అప్పుడప్పుడు మనవళ్ళతో కాలక్షేపం. రోజూ పొద్దున్నే పూజ చెయ్యనిదే నీరైన ముట్టరు.. నారాయణమ్మ కోడలు సరోజిని చాల మంచిది.. నారాయణమ్మ అంత పూజల పిచ్చిలేదు కాని అత్తకి అన్ని పనుల్లో సహాయంగా ఉంటుంది. ఓపిక, సహనం ఎక్కువే. అప్పుడప్పుడు వాళ్ల పనిమనిషి లక్షమ్మ ఒంట్లో బాగులేకుంటే తన కూతురును పనికి పంపిస్తుంది. ఈరోజు జానకి తల్లికి జ్వరం అని పొద్దున్నే పనికి వచ్చింధి. అలవాటు లేని పని కాబట్టి యజమానురాలితో తిట్లు తినక తప్పడంలేదు..<br /><br /><br />"అక్కా! అక్కా!" ఉలిక్కి పడి తన ఆలోచనలనుండి బయటకొచ్చింది సుభధ్ర జానకి పిలుపుతో. ఏంటి అన్నట్టు కళ్ళతో సైగ చేస్తే.."మంచి నీళ్ళు కావాలక్కా!"అంది జానకి. సుభధ్ర మంచి నీళ్ళు తేవటానికి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.. నీళ్ళు తెచ్చి వచ్చి చూస్తే..జానకి తన గదిలో ఉన్న బొమ్మల పుస్తకం చదవడానికి ప్రయత్నం చేస్తుంది. అది చూసి సుభధ్రకి ముచ్చటేసి "ఎంటే జానకి నీకు చదువుకోవటం అంటే ఇష్టమా?.. చదువుకుంటావా బడికి పంపితే". ఈ మాట వినగానే రెప్పలు అల్లారుస్తూ ఊ అని తల పైకెత్తింది జానకి.. అప్పుడు సుభధ్రకి ఆ కళ్ళల్లొ చదువుకుంటావా? అనగానే కనపడ్డ ఆనందం.. ఆ అమాయకపు చూపులు చూసి అలా జానకి బుగ్గ లాగింది ప్రేమగా. సుభధ్రకి 4 ఏళ్ళు ఉన్నప్పుడు తల్లి చనిపోయింది. సుభధ్ర నాన్న వెంకటాచలంకి కిరాణ కొట్టు ఉంది.. తన కూతురుని చూసుకొటానికి అతని చెల్లెలు శారద వాళ్ళ కుటుంబం తనతో పాటే కలిసి ఉంటున్నారు. శారద భర్త సుబ్బారావు డ్రైవర్. వాళ్ళకి ఇద్దరు పిల్లలు రాణి, వాసు. సుభధ్ర కంటె చిన్న వాళ్ళే. వాసు అల్లరి చేయ్యడంలొ ధిట్ట. రాణి మాత్రం చాలా నెమ్మదస్తురాలు.. కాని ఇద్దరు చదువుల్లో అందరికంటే ముందే ఉంటారు.<br /><br />ఇంతలో బయటనుండి కేకలు వినపడుతున్నాయి..."ఒసేయ్ జానకి ఎక్కడ ఉన్నావే?. ఈ గిన్నెలు ఎప్పుడే కడిగేది? ఏం పిల్లనో ఏమో ఎప్పుడూ పని తప్పించుకుందాం అని చూస్తుంది. అనవసరమైన భారం మాకు. అన్నీ మేమే చేసుకోవాల్సి వస్తుంది". ఆ ఖంగుమనే గొంతు నారాయణమ్మది. జానకి గబ గబా పరిగెత్తుకుంటు కిందకి వెళ్ళింది.. జానకిని చూడగానే నారాయణమ్మ గొంతు ఇంకా పెద్దదైంది.. అప్పుడు సుభధ్ర "నేనే తీసుకొచ్చానండి, ఇంట్లో కొంచం పని ఉంటే..మీకు చెప్పుదాం అంటే మీరు పూజలో ఉన్నారు అందుకే సరోజినిగారికి చెప్పి తీసుకెళ్లాను"అని నారాయణమ్మ చూడకుండా సరోజినికి తన కళ్ళతోనే సమాదానం చెప్పింది. సరోజిని అర్ధం చేసుకుని చిన్నగా నవ్వి..."హా అవును సుభద్ర నాకు చెప్పింది అత్తయ్యా!". సుభధ్ర తన కళ్ళతోనే సరోజినికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి మెల్లగా తన గదిలోకి వెళ్ళింది. కృష్ణయ్య ఎదురుగా కూర్చొని "కృష్ణయ్యా! నీకు తెలిసినంతగా నాకు తెలియదే..ఇలాగ చేయొచ్చా? ఇలాగేనా? చిన్న పిల్లలతో పని చేయించుకోవడం. పిల్లలు దైవస్వరూపులు అంటారు కదా.. మరి ఏంటిది? అన్ని తెలిసి కూడ ఇలా చిన్న పిల్లలతో పని చేయించుకోవడం బాగుందా చెప్పు?...హాయిగా ఆడుతూ..చదువుకోవాల్సిన వయస్సులో వాళ్ళని పని పేరుతో కట్టడి చెయ్యడం" అని అడుగుతూ కృష్ణయ్య బొమ్మను చూస్తూ ఉంది. కృష్ణున్ని కళ్ళల్లో ఆ ప్రశాంతత. ఆ చిరునవ్వు. .తనకి ఏదో తెలియని మధురానుభూతి కలిగింది."కృష్ణయ్యా! ఈ పెద్దవాళ్లకి ఙ్ఞానోదయం అయ్యే మార్గం చూపించవయ్యా!" అనుకుంటూ..అలా చూస్తూనే ఉంది...<br /><br /><br />( సశేషం )<br /><br /><br />వచ్చే వారం <strong><a href="http://sahiti-mala.blogspot.com/">సాహితి </a></strong>లో కలుద్దాము .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-2802154596733867599?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-16464917600597026432010-12-01T18:39:00.006+05:302010-12-02T23:39:43.835+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TPZKA_DtBLI/AAAAAAAAAOE/GAUvQxmk2aI/s1600/stock-photo-a-rear-view-of-a-beautiful-indian-girl-sitting-alone-on-a-beach-and-looking-out-to-sea-19913215.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 228px; CURSOR: pointer" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545701371940766898" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TPZKA_DtBLI/AAAAAAAAAOE/GAUvQxmk2aI/s320/stock-photo-a-rear-view-of-a-beautiful-indian-girl-sitting-alone-on-a-beach-and-looking-out-to-sea-19913215.jpg" /></a> <p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN-BOTTOM: 0pt" class="MsoNormal"><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">ఆనందంలో మనసు తేలియాడినపుడు</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">తెరలు తెరలుగ తేలివస్తుంది కవిత</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">విషాదంలో మది ఈదులాడినపుడు</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">పొరలి పొరలి పొగిలివస్తుంది కవిత</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">భావోద్రేకంలో హ్రుదయం స్పందించిన</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">వీరుని మదిలొ వెలిగేను విప్లవ కవిత</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">ప్రేయసి గుండెలో ప్రేమ పొంగిన</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">అనురాగపు మదిన అమరమైన కవిత</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">యిన్ని రీతుల యిలను రూపకల్పనలై</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">భాసిల్లుతున్న</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"> </span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">వేల కవితాలతలున్న వేళ</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">నామదియందు భావనారూపమయిన ఈ కవిత</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"><br /></span><span lang="TE" style="font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;">అనిపించునా నీకు అసంకల్పిత</span><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"> </span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN-BOTTOM: 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12;"></span></p><p class="MsoNormal"><span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Gautami','sans-serif';font-size:12;" lang="TE" >దేవి....</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Gautami;font-size:7;"></span> </p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN-BOTTOM: 0pt" class="MsoNormal"><span lang="TE" style="font-family:';font-size:12;"><span style="font-size:+0;"></span></span><span style="font-family:';font-size:12;"></span><span lang="TE" style="font-family:';font-size:12;"></span><span style="font-family:';font-size:12;"></span></p><p style="LINE-HEIGHT: normal; MARGIN-BOTTOM: 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:';font-size:12;"></span></p><p class="MsoNormal"><span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:';font-size:12;" lang="TE" ></span></p><br /><br />థాంక్ యు దేవి .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-1646491760059702643?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-31250116606327685352010-10-12T12:47:00.002+05:302010-10-12T12:56:58.482+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TLQNAEGtGsI/AAAAAAAAAIg/XX22nWF6vVQ/s1600/baby-flying-on-a-bird.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527056937443465922" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/TLQNAEGtGsI/AAAAAAAAAIg/XX22nWF6vVQ/s320/baby-flying-on-a-bird.jpg" /></a><br /><div></div><br /><br /><br />కనురెప్పలమాటునున్న కన్నీరా ,,,<br /><br />ఆగిపోమ్మా అక్కడే .<br /><br />నీ కన్నీరు కారాదు అభివృద్ధి కి ఆటంకం ,<br /><br />రెక్కలు వచ్చిన పక్షి ఎగిరిపోక తప్పదు ,<br /><br />రెక్కలు రాని పసికూనలు అమ్మానాన్న తో పోకా తప్పదు ,<br /><br />రెక్కలు అలసిన పక్షి గూటిలోనే వుండకా తప్పదు ,<br /><br />అన్నీ తెలిసీ ఎందుకీ భాధ ??????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-3125011660632768535?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-44619415175041513472010-07-13T08:35:00.009+05:302010-07-17T10:47:15.645+05:30<p>కళ్యాణ వధువుగా పారాణి పాదంతో...</p><p>ఈయింట అడుగు పెట్టిననాడు....</p><p>"నేటినుండి నీవూ తనయవెతల్లీ" అంటూ....</p><p>తలనిమిరి ఆశీస్సులుంచారు . </p><p><br />పనివేళ అమ్మకాళ్ళకు అడ్డుపడె పసివాడిలా </p><p>వచ్చిఅత్తగారున్నారేమో.. అని అటు యిటు చూచి, </p><p>అమ్మా.... ఒక్కసిప్.... అని అడిగే మామయ్య </p><p>పసివారిలా తొచేవారు .</p><p></p><p></p><p>ఎవ్వరినీ నొప్పించక, పరులంటూ భావించక </p><p>పదిమందినీ యింటచూసి పరవశించే మామయ్య </p><p>పరమాత్మునిలా అనిపించేవారు. </p><p>రామకోటి రాస్తూ, రాముడంతటి సౌజన్యమూర్తి ఆయన </p><p>ఆమహామనిషి అమృత హృదయాన్ని </p><p>అభినందించని వారుంటే... వారు </p><p>పాపాత్ములంటే పాపము రాదేమో ! పాపము కాదేమో !!</p><p></p><p></p><p>'మాధవరావంటే "మాధవుడె" అని </p><p>మనసారా మెచ్చుకోని మహాత్ములయిన వారెందరో !</p><p>అరవయ్యేళ్ళువచ్హినా ఆరునెలల పాపలా పాపమెరుగక </p><p>శ్రీహరినే దోచుకోగల ధన్యజీవి మామయ్య</p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span>స్వర్ధరహిత స్వచ్చతకు నిదర్శనం </p><p>ఆయన సునాయాస స్వర్గయాత్రే </p><p></p><p></p><p>అందరికీ ఆత్మియులై, అభిమానపాత్రులై </p><p>మన మనసులనె మందిరాలుగా చేసి నిలిచిన </p><p>మా మామయ్య ఎప్పటికీ, మరెన్నటికీ.....</p><p>నిత్యసత్యమై వెలుగు చిరంజీవులు </p><p>చిరంజీవులు. చిరంజీవులు.. చిరంజీవులు....</p><p></p><p></p><p>కవియిత్రి ; శ్రీమతి . కే .దేవి .<br /><br /></p>దేవి మా కజిన్ బ్రదర్ భాస్కర్ భార్య . మా మరదలు చాలా భావకురాలు . మా బాబాయి గారికి పెద్ద కోడలు మీద , పెద కోడలు కి మామగారి మీద అభిమానము ఓ పిసరు ఎక్కువే . ఎంతైనా పెద్దకోడలు కదా !<br />ఈ కవిత , దేవి మా బాబాయి గారు , తన మామగారైన మాధవ రావు గారి గురించి వ్రాసినది .<br />దేవీ , ఇంకా నీనుండి మంచి కవితలు నా ప్రభాతకమలానికి వస్తాయని ఆశిస్తున్నాను .<br />థాంక్ యు దేవి .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-4461941517504151347?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-43806831859532966512010-05-14T18:07:00.002+05:302010-05-14T18:50:33.689+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/S-1EZKLU4BI/AAAAAAAAAFs/qfWQl9ff_fg/s1600/nanna.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471104321344299026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 241px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/S-1EZKLU4BI/AAAAAAAAAFs/qfWQl9ff_fg/s320/nanna.JPG" border="0" /></a><br /><br /><strong>అమ్మ </strong><br />విత్తనాలని పంటలుగా మార్చే రైతు అమ్మ<br />మబ్బులుని వానలుగా మార్చె వాన అమ్మ<br />మన జీవిత నౌకకి తెరచాప అమ్మ<br />ఈ బ్రహ్మ సృష్టించిన మరో బ్రహ్మ అమ్మ<br />నాన్న అన్న పదానికి ముందు లేక పోతే అమ్మ అనె పదం<br />ఆ పదానికి వుండునా నిజమైన అందం<br />అమ్మ గూర్చి చదవాలంటే చాలునా ఈ చిన్ని జన్మ<br />ఎంత చదివినా ఒక వాక్యం మిగిలుండే ఉద్గ్రంధం అమ్మ . <br /><br /><strong>నాన్న </strong><br /> నాన్న అన్న పదము కన్న<br />కమ్మగ వుండదు ఆ వెన్న<br />లక్షం వైపు దూసుకెళ్ళే బాణం మనమైనా<br />నాన్నలాంటి విల్లే లేక పోతే దాని ఫలితం సున్నా<br />నాన్న పెంపకములో కఠినత్వం వున్న<br />ఆ పెంపకానికి కారణం రేపటి మన భవిష్యత్తుకు ఆయన పడే తపన<br />రేపటి మనకు నిలువుటద్దం నాన్న<br />అలాంటి నాన్న దేవుడి కన్న మిన్న .<br /><br /> మాతృదినోత్సవం రోజున అమ్మ మీద , నాన్న పుట్టిన రోజున , నాన్న మీద ఈ కవితలు రాశాడు , మా మేనల్లుడు జశ్వంత్ . అవి చూసి వాడేదో పెద్దవాడు అను కోకండి . అదో అప్పుడే గుర్రు మంటున్నాడు , అత్తా నేమైనా చిన్న వాడినా చితక వాడినా ఇప్పుడేగా టెంత్ క్లాస్ కు వచ్చాను అని . ఓకే వొప్పుకున్నాను , నువ్వు కుంచం బెద్దవాడివని సరేనా .అబ్బో వాళ్ళ అమ్మనాన్నల మొహాలు చూడండి ఎలా వెలిగిపోతున్నాయో !!! <br />ఇలాగే కవితలు రాసి నాకు ఇస్తూ వుండరా బాలకవి . థాంక్ యు జశ్వంత్ . <br /><br /><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-4380683185953296651?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-75489927341037407252010-01-26T15:56:00.004+05:302010-01-26T17:34:09.118+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/S17HgA0prBI/AAAAAAAAAFk/nSB-z0s_q4Q/s1600-h/image_n%255CP-28b%2520copy.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430997553445973010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 420px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/S17HgA0prBI/AAAAAAAAAFk/nSB-z0s_q4Q/s320/image_n%255CP-28b%2520copy.gif" border="0" /></a><br /><div></div><br /><br />మా చిన్న తమ్ముడి ( మా పిన్ని చిన్న కొడుకు ) కుమారుడు జస్వంత్ . గూడూరు లో 9 వ తరగతి చదువుతున్నాడు . వాడికి మా కుటుంబ వారసత్వం , కవితలు రాయటము వచ్చినట్లున్నది . కవితలు రాయటము చాలా ఇష్టం . అందుకే రాత్రి అందరూ నిదురపోయిన తరువాత రాసుకుంటూ వుంటాడు . బాబ్బాబు నాకు కవితలు రాయటము రాదురా , కాసిని నీ కవితలు నాకివ్వు , నా బ్లాగ్ లో వేసుకుంటాను అంటే దయతలచి ఇచ్చాడు . అందులో ఒకటి స్వాతంత్రము మీద రాసినది , గణతంత్ర దినోత్సవము సంధర్భముగా .<br /><br />ఆంగ్లేయు లు మనపై చేసిన కుతంత్రం<br /><br />ఏమీ చేయలేక పోయింది ఏమాత్రం<br /><br />సత్య అహింస లనే గాంధీజీ సూత్రం<br /><br />" ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్ " అన్న ఆజాద్ గాత్రం ,<br /><br />ఎదుటివారు ఎవర్నైనా చిత్తు చేసే ఖడ్గ మంత్రం<br /><br />ఎందరో వీరుల రక్త స్తోత్రం వలన<br /><br />దేశానికి దొరికింది స్వతంత్రం .<br /><br />కాబట్టి మరువకూడదు వీరందరినీ ఏమాత్రం .<br /><br /><br />బారతీయు లందరికీ గణతంత్ర దినోత్సవ <strong><a href="http://kammatikala.blogspot.com/2010/01/blog-post_26.html">శుభాకాంక్షలు </a>.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-7548992734103740725?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-6709544942057796592009-12-28T18:33:00.006+05:302009-12-28T19:03:03.038+05:30ఈ రోజు మా అమ్మ పుట్టిన రోజు . ఉదయమే అమ్మను విష్ చేసి వద్దామని నేను , జయ అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళాము . అమ్మకు నేను , నా కిష్టమైన లిల్లీపూల గుచ్చాన్ని , ఒకచీరను బహుకరించి ,అశీర్వాదము తీసుకున్నాను . జయ , అమ్మ కోరిన , శ్రీమద్బగవద్గీత , గీతాప్రెస్ , గోరఖ్ పూర్ వారిది , వారివే చిన్న చిన్న పాకెట్ శ్రీమద్బగవద్గీత లు ఓ పది , ఒక స్వీట్ పాకెట్ ఇచ్చి ఆశీర్వాదము తీసుకున్నది .<br /><br />అందరూ వాళ్ళ బ్లాగులలో కవితలు రాస్తారు , నాకేమో రాయటము రాదు , నిన్ను రాసి ఇవ్వమని ఎన్నిసార్లు అడిగినా ఇవ్వవు అని , నేను మా అమ్మతో పోట్లాడుతే , మాజయ కొడుకు ప్రశాంత్ , మా మనవరాలు మేఘ , పుట్టిన రోజు నాడు రాసిన ఆశీస్సుల కవితలు తీసి ఇచ్చింది . ఇవి ఇప్పటివరకూ మాకెందుకు చూపలేదు అని ,ఇంకోసారి పోట్లాడి తెచ్చుకున్నాను .. ఇదిగో ఆ కవితలు .<br /><br /><span class="">1. ప్రశాంత్</span> పుట్టినరోజు అక్టోబర్ 2 . ఆ రోజున అమ్మమ్మ ఆశీస్సులు :<br /><br />ఎ౦దరో మహాత్ముల జన్మలాగే<br /><br />ప్రశా౦తుని జన్మ కూడా మేరు<br /><span class=""></span><br />శిఖర మంత అఖండ ఖ్యాతి పొం<br /><br />దాలని పెద్దల శుభాశీస్సులు .<br /><br /><span class=""> 2 .మా మనవరాలు</span> మేఘ పుట్టినరోజు మార్చ్ 5 .ఆ రోజున పెద్ద అమ్ముమ్మ ఆశీస్సులు .<br /><br />ముత్యాలు రాశి పోసి నట్లున్న<br /><span class=""></span><br /><span class=""></span>మురిపాల నవ్వుల ముఖ్య అతిధి<br /><br />మేఘాల నుంచి రాలి పడ్డ సుమ<br /><span class=""></span><br />బాలకు జన్మదిన శుభాకాంక్షలు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-670954494205779659?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-3552961485338371432009-11-27T10:24:00.003+05:302011-05-07T15:10:09.673+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sw9dg3Lu55I/AAAAAAAAAFc/EPNyoTgibuc/s1600/happydays+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408644496645613458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sw9dg3Lu55I/AAAAAAAAAFc/EPNyoTgibuc/s320/happydays+3.jpg" border="0" /></a><br /><div>మా పుట్టింట్లో కవితా ధోరణి ఎక్కువ . అందరూ చిన్నవో పెద్దవో కవితలు రాస్తారు . అదేమిటో నాకా పాండిత్యము అబ్బలేదు . మా మేనళ్ళుళ్ళు రాసిన కవితలు చూడగానే బాబ్బాబు నాకాస్త అప్పియ్యండిరా , ఇంతవరకు నా బ్లాగ్ లో కవితలు రాసుకోలేదు , మీ పేరు చెప్పుకొని రాసుకుంటానురా , అని గడ్డం పట్టుకొని బతిమిలాడుకుంటే , దయతలిచి ఇచ్చారు .<br /><br /> మా పెద్దతమ్ముడు ( మా పిన్ని కొడుకు ) భాస్కర్ కొడుకే ఈ వంశి . మా మరదలు దేవకి కి భావకురాలు అని మారు పేరు . అలా రెండు వైపులనుండి వంశీ కి కవితా గంధం అంటిందన్నమాట. ! మా పిన్ని భాష లో చెప్పాలంటే వాడి బుద్ధి కుదురుగా వున్నప్పుడు కవితలు రాస్తూవుంటాడు . కాని అవన్నీ ఒకచోట రాసుకునే కుదురు ఇంకా రాలేదుట ! మార్చ్ లో కాలేజ్ వదిలి నప్పుడు ఈ కవిత రాసుకున్నాడుట. ప్రస్తుతము , విజయవాడలో యం. కాం ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్నాడు . ఈ కవిత నేను బ్లాగ్ లో వేస్తానన్నప్పుడు , మా అమ్మ అందులోని రెండు చరణాలు తెసేయమని వంశీకి చెప్పింది . కాని వంశీ అంతగా వ్రాసుకున్నవి నాకు తీయాలనిపించక అలానే వుంచాను .<br /><br />వంశీనాదం :<br />కాలమెలా గడిచిందో తెలియని మూడు వసంతాలు<br />తరచి చూసుకుంటే ఆ గడిచిన కాలములో<br />కొత్త పరిచయాలు , సరికొత్త స్నేహాలు<br />కవ్వించే పడుచుల మాటలు<br />వాటికి కొంటె కుర్రాళ్ళ సమాధానాలు<br />మధురమైన అనుభూతులు<br />పంచుకున్న తాయిలాలు<br />మధ్య మధ్య లో చిరు కలహాలు , గిల్లి కజ్జాలు<br />కొన్ని కలతలు , మరి కొన్ని కలవరింతలు<br />చేసిన సన్నాహాలు , ఉత్సవాలు , అల్లర్లు<br />అరికట్టే అధ్యాపకులు<br />మళ్ళీ బుజ్జగించి , ఊరడించే ఉపాధ్యాయులు<br />శిలను మలిచి , శిల్పంగా మార్చి<br />విలువైన మార్గము చూపే మార్గదర్శకులు<br />వీరందరి ఆశీర్వచనాలతో<br />జీవిత పయనంలోకి తొలి అడుగు వేస్తూ<br />నేడు విడిపోతున్నా , వీడి పోని స్నేహానికి<br />మన కలయిక భాష్యం చెప్పాలి<br />శాశ్వత రూపంగా నిలచి పోవాలి . . . . . . .<br /><br />నీ కవిత నా ప్రభాతకమలం లో ప్రచురించేందుకు అనుమతించినందుకు , థాంక్ యు వంశీ . నీనుండి ఇంకా కవితలు రావాలని కోరుకుంటున్నాను .<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-355296148533837143?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-54568886271693403602009-11-16T16:35:00.006+05:302011-04-15T10:22:53.259+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SwEyyR9R2MI/AAAAAAAAAFU/udzgvj-PEaY/s1600/023.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404656867216578754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 198px; CURSOR: hand; HEIGHT: 263px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SwEyyR9R2MI/AAAAAAAAAFU/udzgvj-PEaY/s320/023.jpg" border="0" /></a> ప్రొఫెసర్ . ముదిగొండ శివప్రసాద్ గారు చారిత్రిక నవలా రచయతలలో సుప్రసిద్ధులు . కొన్ని వందల కథలు , వ్యాసాలు , 30 నవలలు వ్రాసారు . " చారిత్రిక నవలా చక్రవర్తి " , "చారిత్రిక నవలాసామ్రాట్ " , " అభినవ పాల్కూరి " అనే బిరుదులు సంపాదించారు . వీరి నవల "<a href="http://sahiti-mala.blogspot.com/2009/11/blog-post_15.html">ఆవాహన</a> " కోసం 8 సంవత్సరాలు వెతికి , చివరికి వారిదగ్గరనుంచే తీసుకున్నాను . ప్రస్తుతము , ఈ నవల చలనచిత్రము గా రూపొందించే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయట .<br /><br />మాధవరావు బాంక్ ఉద్యోగి . వరంగల్ కి బదిలీ అయ్యి భార్య లక్ష్మి , కూతురు ఇందిర లతో వస్తాడు . అతని స్నేహితుడు రామచంద్ర రావు లెక్చరర్ గా వరంగల్ లో పని చేస్తుంటాడు . రామచంద్ర రావు భార్య కాత్యాయిని . ఇరు కుటుంబాల వారు చాలా స్నేహితముగా వుంటారు .<br /><br />ఓ సాయంకాలము , మాధవరావు వేయిస్తంబాలగుడి కి వెళుతాడు . గుడి లోని శిల్పాలను పరవశం గా చూస్తూ , నంది ఎదురుగా వున్న , అసంపూర్తి మంటపం లోకి వెళుతాడు . అప్పటి కే సూర్యాస్తమయం అయ్యింది . ఆలయమంతా తెల్లని వెలుగులతో నిండి వుంది .టూరిస్ట్ లంతా ఒకరొకరే వెళ్ళి పోతున్నారు .శిధిల మంటపము లో ఎవ్వరూ లేరు , మాధవరావు తప్ప .<br />అక్కొడక నర్తకి బొమ్మ వుంది .<br />ఆ బొమ్మను చూస్తూ మాధవరావు అలాగే నిలబడి పోయాడు .<br />ఎందుకో ఆ బొమ్మను చూడగానే మాధవరావు శరీరం గగుర్పొడిచింది .<br />కళ్ళవెంట నీళ్ళు కారాయి .<br />ఏమి శిల్పమది ?<br />ఎంతటి రమణీయ సజీవ చిత్రణం ?!<br />మాధవరావు ఆ బొమ్మ ముందు తానూ ఓ బొమ్మలా చలనం లేకుండా నిలబడిపోయాడు .<br />అలా ఎంత సేపు నిలబడ్డాడో తెలీదు .<br />ఇంతలో చంద్రోదయమైంది .<br />వైశాఖపూర్ణిమ !!<br />పుచ్చపువ్వులా చంద్రుడు వెలిగి పోతున్నాడు ఆకాశంలో .<br />ఏమిటి చూస్తున్నావు ? ఎవరో మాధవరావును పలకరించారు .<br />శిధిల మంటపం లో ఒకామె కూర్చొని వుంది .<br />. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />ఆమె పైటచెంగు గాలికి రెపరెపలాడుతోంది .<br />చేతుల గాజులు మెరుస్తున్నాయి .<br />మెడలో బంగారు నగలు ..<br />ముఖం కోలగా వుంది .<br />సున్నితమైన పెదవులు , మృదువైన బుగ్గలు . చిన్ని నోరు , గాలికి రేగే ముంగురులు .<br />. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ..<br />ఆమె ఎందుకో ఒక్కసారి ఆవేశంతో ఏడ్చింది . అలా ఏడుస్తూనే శిల్పాల చాటుకు వెళ్ళిపోయినట్లనిపించింది మాధవరావుకు .<br />"ఏమండీ - ఏమండీ " మాధవరావు కేకేసాడు .ఎవరూ బదులు పలకలేదు . గబ గబా మంటపమంతా వెతికాడు . ఎవరూ కనిపించలేదు .<br />ఆమె ఎవరు ? ప్రతి పౌర్ణమి కి మాత్రమే ఎందుకు కనిపిస్తుంది ? అదీ మాధవరావుకు మాత్రమే ! అదీ పదీహేను నిమిషాలు మాత్రమే వుంటుంది . ఎందుకు ? ఈ ప్రశ్నలకి సమాధానం నవలలో మాత్రమే తెలుస్తుంది .<br /><br />" కళలను , రాజకీయాలతో ముడి పెట్టటము నాకిష్టము లేదు కామసాని " . ఆంటాడు శిల్పచార్యుడు , భళ్ళాల సొమేశ్వరుడు .<br />" ఇక్ష్వాకులు పోయారు ,విష్ణుకుండినులు పోయారు . . . . . నేడు కాకతీయులు , రేపు మరొకరు .ఇలా ఒక్కో సామ్రాజ్యానికి ఒక్కో రాజు , ఒక్కో రాణి , వారికి ఒక్కో కూతురు , ఆ కూతురు పెళ్ళికి మనం మంటపాలు చెక్కటం . ఆ రాణీ , ఆ పెళ్ళీ ఏమీ మిగలవు - మనము చెక్కిన మంటపాలు మాత్రం మిగులుతాయి చరిత్రలో . " అంటాడు శిల్పి . ఎంత నిజమో కదా !<br /><br />ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే మొత్తం నవలనే రాసేస్తానేమో !<br /><br />ఈ నవల లో రచయత కాకతీయ సామ్రాజ్యపు , వీరశైవ వైభవం , ఆనాటి సామాజిక స్తితిగతులు కళ్ళకు కట్టినట్లుగా వర్ణించారు . రాణిరుద్రమదేవి కాలమునాటి వైభవము చదువుతుంటే , ఆ కాలము లో పుట్టి వుంటే బాగుండేది అనిపిస్తుంది !<br /><br />చదవటము మొదలు పెట్టాక సమయమే తెలీలేదు . పూర్తి చేసాక కాని తెలీలేదు , నేను కాకతీయ సామ్రాజ్యములో లేను , హైదరాబాద్లో మా ఇంట్లో వున్నాను అని . అంతగా లీనమైపోయాను !<br /><br />ప్రతులకు రచయితని సంప్రదించండి .ఫోన్ నంబర్ : 27425668<br /><div></div><br /><br />ఇది "పుస్తకం " లో వచ్చిన నా ఆర్టికల్ .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-5456888627169340360?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-76189929136161040632009-11-06T20:49:00.003+05:302009-11-07T08:06:33.000+05:30మా చిన్నాడపడుచు ఉష , అత్తగారు , శ్రీమతి . లలిత వెంకటరత్నం గారు . వారు మాకు ఉష పెళ్ళైనప్పటి నుండి పరిచయము . అంటే దాదాపుగా 30 సంవత్సరాలనుండి తెలుసన్నమాట. ఎప్పుడు వారింటికి వెళ్ళినా చాలా ఆప్యాయంగా పలకరిస్తారు . నా ఒక్కదాని తోనే కాదు అందరితో అలాగే వుంటారు , ఎవరికి వారికే వారొక్కరంటేనే ఆవిడకి ప్రత్యేక అభిమానమనుకుంటారు . అంటే అంతగా అందరినీ అభిమానించటము ఆవిడ ప్రత్యేకత . ఇన్ని సంవత్సరాలలో ఆవిడ మోమున చిరునవ్వేతప్ప , విసుగు , చిరాకు ఎప్పుడూ చూడలేదు . మీరు ఇలా ఎలా వుండగలుగుతున్నారు ? మీ విజయ రహస్యం ఏమిటి ? నాకు కాక పోయినా , నిన్ననే పెళ్ళి అయ్యి అత్తవారింటికి వెళ్ళిన మీ మనవరాలు , స్నిగ్ధ కైనా చెప్పండి , నేనూ ఓ చెవ్వేస్తాను అని అడిగాను . దానికి ఆవిడ తన జీవితానుభవాన్ని రంగరించి చెప్పిన మంచి ముత్యాలలాంటి మాటలు అందరితో పంచుకుందామనిపించింది .<br /><br />ఆవిడ చెప్పే మాట వినేముందు , ఆవిడ గురించి వారి పెద్ద అమ్మాయి శ్రీమతి . సంధ్య గారు చెప్పింది విందాము .<br /><br />" అమ్మలగన్న మాయమ్మ "<br /><br />మహిళ అంటే అబల కాదు సబల అని నిరూపించిన ధీర మా అమ్మ<br /><span class=""></span><br />నిజ జీవితంలో ఎన్నో అడ్డంకులను ఎంతొ సమర్ధ్హ వంతంగా ఎదుర్కొని నిలబడ్డ మహా వృక్షం ధాత్రి<br /><br />లలితమ్మగుంటూరు లో పుట్టి<br /><br />నరసాపురంలొ మెట్టి యర్రమిల్లి వెంకటరత్నం గారి భార్యగా ఆరుగురిని కన్నతల్లి లలితమ్మ<br />కళలకు కాణాచి (సంగీతం రాదండోయ్ )<br /><br />అధ్యాత్మిక చింతనకు చింతామణి<br /><span class=""></span><br />మీకు తెలుసా సంచీ జడ కజ్జికాయ జడ సన్నజాజులతో నెట్టు జడ మల్లెలతో వంకీ జడ మొగలిపూలతో పెట్టె జడ చిలకల జడ ఇలా అరవై రకాల జడలు వేసేది మరీ మరీ చెప్పల్సిన విషయం మా మనమరాలికి ఎప్పుడు ఫ్రాక్ కొనాలన్న గుర్తుకొచ్హేది మా అమ్మ మాకు కుట్టిన జెమిని వారి బాకాలూదే జంట చెడ్డీ పిల్లలు : లక్శ్ సబ్బు మీద పూల సజ్జ గుర్తుకొస్తాయ్ చెప్పాలంటే చాలవుంది చోటేమో కొంచెం వుంది .<br /><br />అమ్మల (అమ్మమ్మలం కూడా ) గన్న యమ్మ మా అరుగురికి మూలపుటమ్మ<br /><br />మరిది , చెల్లెలి పిల్లలకి చాల పెద్దమ్మ<br /><br />"శివుని " పతిగా పొందిన సతిమా అమ్మ లలితమ్మ<br /><span class=""></span>సంధ్య<br /><br />సంధ్య గారు , స్తలాభావమని అనుకోవద్దు . మీ అమ్మగారి గురించి మీరెంత చెప్పినా పొస్ట్ రాసేందుకు నేను సిద్దం !<br /><br />లలితమ్మగారు చెప్పిన మాట , బంగారుబాట ;<br /><br />సృష్టికీ ఆరంభ కాలము నుండి మహిళదే ఉన్నత స్థానము గా మనము భావించవచ్చు . దేశకాల పరిస్తితులను బట్టి ఆవిడ భాద్యతలలో స్వభావము మారుతూ వచ్చాయి .ఏమైనప్పటికీ పిల్లల భాద్యత , ఇంటి నిర్వహణ , అథిధి సత్కారాలు , అత్తమామల సేవ , భర్తకు కావలసినవన్నీ సమకూర్చటము తప్పనిసరి .<br /><br />రాను రాను మహిళలు విధ్యావంతులు అవటమేకాక ఆర్ధికంగా గృహనిర్వహణలో భాగం పంచుకోవలసి వస్తోంది . అంతేగాక పిల్లల విధ్యలో కూడ చాలా మార్పులు రావటమేకాక పోటీ ఎక్కువగా వుండటము వలన పిల్లలను దగ్గర వుండి చదివించవలసి వస్తోంది .<br /><br />తను చేసే ఉద్యోగము కూడ భాద్యతగా చేయాలి కాబట్టి , సమయానికి గంట కొట్టినట్టు ఆపేసి లేచి రాలేదు .వచ్చే ప్రమోషన్లను వదులుకోలేక ప్రయాసకు ఓర్చి పని చేయాల్సి వస్తోంది .నిజంగా ఆలోచిస్తే మహిళకు శ్రమ ఎక్కువైందనే చెప్పవచ్చు .<br /><br />అటు ఇల్లు , ఇటు ఉద్యోగం , రెంటినీ సమతూకం గా చేసుకోవాలి .<br /><br />పిల్లల పెంపకములో చాలా జాగ్రత్త అవసరము . వారి ఆరోగ్యం , మనోవికాసానికి కావలసిన ఆటలూ , విధ్య , ప్రపంచ జ్ఞానం , ఇంకా వారికి కావలసిన ఎన్నో అవసరాలు అన్నిటికీ తల్లి తోడ్పడవలసివున్నది .<br /><br />2.ఇంటి పనులు చాకచక్యముగా నౌకర్ల తో చేయించుకోవలసిన అవసరము ఎంతైనా వుంది .<br /><br />3. ఇంట్లో అత్తమామలు , పెద్దవారి అవసరాలు కనిపెట్టి తీర్చగలగాలి .<br /><br />4. ఆఫీసు వేళకు అన్ని పనులు చేసుకొని , పిల్లలని పంపి , తను కూడ సమయానికి వెళ్ళాలి .<br /><br />కనుక ఈనాటి అమ్మాయిలకు ఎంత భారం పడుతోందో మనము తెలుసుకోవాలి . నేర్పు తో ప్రతిపనికీ కొంతకాలం కేటాయించుకొని నిర్వర్తించాలి .<br /><br />ఎంత చేసినా ఏదో మాట వస్తూనే వుంటుంది . శాంతమూ , ఓర్పు ,నేర్పు ఎంతవున్నా చాలవనిపిస్తుంది . కనుక , వారికి చేదోడు వాదోడుగా భర్త , అత్తమామలు , ఇంటికి వచ్చిన అథిధులూ , పిల్లలూ సహకరించాలని నా వుద్దేశం .<br /><br />అన్ని సమర్ధించకలదు కనుకనే మహి ( భూదేవి ) ళ అంటున్నాము . కనుక ఈనాటి అమ్మాయికి భూదేవికి వున్నంత ఓర్పు వున్నదని నేను భావిస్తున్నాను.<br /><br />ఇంతటి అనుభవజ్ఞురాలు చెప్పిన సలహాలకు విశ్లేష్ణ రాయటానికి నా అనుభవము సరిపోదు , కనుక మీ విజ్ఞతకు వదిలేస్తున్నాను .<br /><p>పిన్నిగారు ,మీ విలువైన సమయములో ,కొద్దిగా నాకోసం వెచ్చించి , నాలుగు మంచి మాటలు చెప్పినందుకు ధన్యవాదములు .<br />సంధ్య గారు ,అడగగానే మీ అమ్మగారి గురించి తెలిపినందుకు థాంక్స్ అండి .</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-7618992913616104063?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-81316468092503471632009-10-11T14:15:00.003+05:302009-10-11T16:45:51.413+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/StGbkF5H5dI/AAAAAAAAAEo/qNeiqlxyqbk/s1600-h/Saddaam.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391261273298560466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 224px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/StGbkF5H5dI/AAAAAAAAAEo/qNeiqlxyqbk/s320/Saddaam.jpg" border="0" /></a> మీరు బుక్స్ చదువుతారా ? అని సడన్ గా అడిగింది సృజన . వచ్చే ప్రమాదాన్ని పసిగట్టలేక చాలా చదువుతాను కాని , తెలుగు వే చదువుతాను అని గొప్పగా చెప్పాను . ఐతే మేమొక కొత్త బ్లాగ్ మొదలుపెట్టాము , మీరు ఏదైనా పుస్తకము గురించి, దాని తో మీకున్న అనుబంధం గురించి వ్రాసి ఇవ్వండి అంది . నేనా ! రాయటమా ! మీకోసమా ! బోలెడు హాచర్యం , ఆపై ఘాభరా ! మీరంతా బాగా చేయి తిరిగిన వారు , నా రాత ఎలా వుంటుందో ? అనే అనుమానం వ్యక్తీకరించాను . పరవాలేదు మీరూ బాగానే రాస్తున్నారు , ప్రయత్నించండి , అంటూ మీ పిల్లలకి కతలు చెపుతారుగా అవే ఏదైనా రాయండి అని క్లూ ఇచ్చింది .నాకు వెంటనే బుడుగ్గాడు గుర్తుకొచ్చాడు .<br />వెంటనే బుడుగు గురించి రాసాను . కాని ఎలా పంపాలి ? అప్పుడూ సృజననే చెప్పింది జి . మేయిల్ లో పేస్ట్ చేసి పంపండి అని అదే చేసాను . ఇక అప్పటి నుండి టెన్షన్ పంపాను కాని వాళ్ళు వేసుకుంటారో వేసుకోరో ! బాగా లేదు అంటారో ! అని . సృజన దగ్గరనుండి మేయిల్ వస్తుందేమో నని పడిగాపులు. . మీ పొస్ట్ పబ్లిష్ చేసాము చూడండి అంటూ చివరికి చైతన్య కళ్యాణి మేయిల్ రానే వచ్చింది . అబ్బ ఎంత సంతోషమో ! మొదటిసారి అచ్చులో మన పేరు చూసుకుంటే కలగదేమిటి ?<br />ఆ తరువాత బారిష్టర్ పార్వతీశం రాసి పంపాను . అదీ అచ్చేసారు . వారికి పంపే ముందే , అప్పుడు నా టెస్ట్ బ్లాగ్ గా వున్న దీనిలో పోస్ట్ చేసుకొని , చూసుకొని పంపాను . ఆ తరువాత దీనిలోని ప్రయోగాలు నచ్చి , ఎలాగు పుస్తకాల గురించి వ్రాయటము మొదలు పెట్టాను కదా ఇందులో వ్రాద్దామనుకొని కంటిన్యూ అయిపోయాను .<br />ఇక ప్రస్తుతానికి వస్తే నేను వ్రాసిన, మల్లాది నవల , సద్దాం ఆంటీ ఇంటి కథ పరిచయం ముచ్చటగా మూడోసారి బి @ గ లో పబ్లిష్ చేసారు .<br />ప్రమాదాన్ని , ప్రమోదం గా మార్చిన<br />గీతాచార్య గారికి ,<br />చైతన్య కళ్యాణి కి ,<br />సృజన కి ,<br />ధన్యవాదాలు.<br /><a href="http://booksandgalfriends.blogspot.com/2009/10/blog-post_10.html">http://booksandgalfriends.blogspot.com/2009/10/blog-post_10.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-8131646809250347163?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-81529189532198219072009-07-21T18:11:00.000+05:302009-07-21T18:14:56.862+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SmW4DTUtQNI/AAAAAAAAAEY/FxjEmKdnHMo/s1600-h/post.baby-reading-book.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360893298320687314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 289px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SmW4DTUtQNI/AAAAAAAAAEY/FxjEmKdnHMo/s320/post.baby-reading-book.jpg" border="0" /></a><br />శ్రీమతి.కె. వసంత గారు మావారి అక్కయ్య, మా పెద్ద ఆడపడుచు గారు. ఆవిడకి చాలా చిన్నతనము లోనే వివాహము జరిగింది. అయినా చదువును ఆపకుండా పట్టుదలతో యం.ఏ వరకూ చదివి, ఖమ్మం సిద్దారెడ్డి కాలేజీ లో లెక్చరర్ గా పని చేసి, ప్రస్తుతము రిటైర్మెంట్ తరువాత విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. బాల్యమునుండే కుటుంబ భాద్యతలు, చదువు, ఆ తరువాత వుద్యోగము నిర్వహించారు.కుటుంబ బాద్యతలు, వుద్యోగములోని పనివత్తిడి వున్నా వారి నలుగురు పిల్లల చదువు ,ఇతర అవసరాలు ఆవిడే చూసుకునే వారు.పిల్లల స్కూల్ లో ఏ కాంపిటీషన్ జరిగినా ,ఫాన్సీ డ్రస్స్ , వ్యాసరచన పోటీ ఇలా ఏదైనా పిల్లలను దానికి సిద్దము చేసి ,వారు పాల్గొనేట్టుగా చూసేవారు. చదువులోనూ సహాయము చేసేవారు.వారి అబ్బాయి రవి యం.యస్ చేసేందుకు మొదటిసారి యు.యస్ వెళ్ళేటప్పుడు ,అక్కడ ఏలా నడుచుకోవాలి మొదలైన విషయాలు కాసెట్ లో రికార్డ్ చేసి ఇచ్చారు. అది రవి నేగాక అతని స్నేహితులు కూడా విని ఆచరించారట. నలుగురు పిల్లలు కూడా పి.జి చేసి ఉన్నత ఉద్యోగములలో స్తిరపడ్డారు. ఇల్లాలుగా ,తల్లిగా ,ఉద్యోగినిగా అనుభవశాలి ఐన నాటి మహిళ మేటి మాట. <br />ఈ రోజుల్లో మనమంతా తీరిక లేకుండా కాలం గడుపుతున్నాము. విషయాలను ఆలోచించటానికి గాని ,చిన్న పిల్లలని చూసుకోవటానికి గాని ,వారికి మంచి మాటలు ,మంచినడత నేర్పించటానికి కాని సమయము లేదు.మన మనస్సులో వున్నదొకటి, చెప్పేదొకటి , చేసేదొకటిగా వుంటోంది. దీనికి తగ్గట్లే చాలావరకు అధికారము లో వున్న వారు కూడా అధికారం వచ్చేవరకున్నట్లు గా అధికారము లో కి వచ్చినతరువాత వుండటము లేదు. "యధా రాజా తధా ప్రజా". మనలని , మన రాజకీయ వాదులని చూసి పిల్లలు ఏమి నేర్చుకోవాలి ?<br /><br />అంతా పోటీ ప్రపంచం . ఒక్క మార్క్ తో ముందుకు వెళ్ళాలన్న తపన పిల్లలలో పెంచుతున్నాము. వాడికి మార్కులు రాక సీట్ దొరక్కపోతే వేరే వాళ్ళతో పోల్చి కించ పరుస్తున్నాము.పిల్లలకు ఆటలాడు కోవటానికి , మన నాయకుల గురించి వినటానికి కాని , వారి గురించి చదువుకోవటానికి కాని సమయము లేదు.పెద్దవాళ్ళ మాటలలో వున్న సారాంశాన్ని గ్రహించే శ్రద్ద లేదు. ఎంతసేపూ మార్కులూ , సీట్లు . మార్కులు తక్కువ తెచ్చుకున్న వాళ్ళు , ఎంతో మంది జీవితములో అభివృద్దిని సాదించిన వారున్నారు.కాని , మంచి భావన , మంచి నడత మంచి పలుకు , మంచి పనులు లేకపోతే ఎంత చదివినా , ఎన్ని డిగ్రీలు పొందినా నిరుపయోగమే .మాటలను బట్టి ఒక మనిషి మనసును అంచనా వేయవచ్చు .మనం ఉన్నతం గా వుంటేనే ఉన్నతాశయాల గురించి ఆసక్తి చూపగలం .<br /><br />నిజముగా పిల్లలకు ఎటువైపు వెళ్ళాలో తెలియని సాంఘిక వాతావరణము ప్రస్తుతము నెలకొల్పబడింది. ఆర్ధికాభివృద్ది ,మనిషికైనా దేశానికైనా అవసరమే .కాని స్వార్దాన్ని పెంచేదిగా వుండకూడదు. స్వార్దానికి బానిసలై అన్ని మరిచి అంధుల మవుతున్నాము. <br /><br />మన సాంఘిక వ్యవస్థను చూసి విదేశీయులు ఇష్ట పడుతున్నారు. ముఖ్యముగా మన కుటుంబ వ్యవస్థ. ఐతే దీనిలో లోపాలు వుండవచ్చు. కాని ఈనాటి పిల్లలకు ,ఈ కుటుంబ వ్యవస్థ లో వున్నమంచి విషయాలు చెప్పాలి.దీన్ని కాపాడుకోవటానికి ప్రతివారు కృషి చేయాలి.<br /><br /> అర్ధము లేని మాటల తో ఇతరులను నొప్పించి ,ఆనందించటము పట్ల పిల్లలను ప్రోత్సహించ కూడదు. మన మాటల ప్రభావము తో బలహీన మనస్కులైన పిల్లలని ఉత్సాహపరిచి ,ఆత్మ విశ్వాసాన్ని పెంచి ఉన్నత స్తితికి తీసుకురావాలి . మాటల తో పొందు మన్ననలు అని పిల్లలకి మంచి మాటలు మాట్లాడటము చిన్న తనము నుంచే నేర్పాలి .<br />ఆర్ధిక వత్యాసాల ప్రభావం పిల్లలపై చిన్నతనములో పడితే వాళ్ళు సంఘానికి తెలియకుండా నే వ్యతిరేకులవుతారు.అది ఎన్నో అనర్ధాలకు దారి తీస్తుంది.ప్రస్తుతమున్న సంఘములో ఈ ఆర్ధిక వత్యాసాలు ఎక్కువగానే వున్నాయి. అవి తొలిగించుకొని పిల్లలందరికీ ఒకే రకమైన విద్యావిధానముండాలి. వాళ్ళ ప్రవర్తనలో కూడా ఈ వ్యత్యాసాలుండరాదు.ఇంట్లో కూడా సాద్యమైనంత వరకు పిల్లలకి సింపుల్ గా వుండటము నేర్పించాలి.<br /><br />నేటి యువతరం డబ్బు సంపాదించాలనే తాపత్రయం తో గాడి తప్పుతున్నారు.భావితరాలకు మంచిని ,మన సంస్కృతిని అందించటానికి తీరిక లేకుండా సతమత మవుతున్నారు .వాళ్ళ ఆరోగ్యాలు దీనివల్ల దెబ్బ తింటున్నాయి. ఆహారపు అలవాట్లు మారి ఆరోగ్యాలలో మార్పులొస్తున్నాయి.ఇది చేధించగల శక్తి యువతకే వుంది. "డబ్బుకన్నా విలువలు ముఖ్యమైనవి ." అన్న విషయాన్ని వాళ్ళు మర్చి పోకుండా తరువాతి తరానికి కూడా అందించాలి . మనము, మన పిల్లలు , ఈ సంఘము లోని భాగాలమే . వ్యక్తులమే .దానికి భిన్నముగా మన పిల్లలని పెంచలేము. <br /><br />అలాగే కుటుంబ సభ్యులమద్య ఆత్మీయత వుండాలి.అప్పుడే పిల్లలు వాళ్ళ సమస్యలను తల్లి తండ్రులతో పంచుకో గలుగుతారు. తల్లీ తండ్రి అంటే భయం కంటే , గౌరవం ప్రేమ ఎక్కువగా వుంటే ఆ పిల్లలో భద్రతాభావం పెరుగుతుంది.దాని తో వాళ్ళ ఆత్మ విశ్వాసం పెరుగుతుంది.అట్లాగని పిల్లలకు అతి స్వేచ్చ కూడా ఇవ్వరాదు. ఎందుకంటే బయటి ప్రపంచములో నేర ప్రవృత్తి బాగా వుండటాన ,ఆధునికత పేరున అనేక చిక్కులలో పడతారు. <br /><br />ఇవన్నీ ఆలోచిస్తుంటే ,ఇదివరలో పది మంది పిల్లలున్నా తల్లితండ్రులు హాయిగా వున్నారు కాని ,ఇప్పుడు ఒకరు లేదా ఇద్దరు పిల్లల తోనే చాలా జాగ్రత్తగా , సున్నితముగా వుండాల్సి వస్తుంది.ఈ నాటి పిల్లలేకదా రేపటి పౌరులు .కేవలం హక్కుల కోసం పోరాడేవారుగా కాక ,భాద్యతలను స్వీకరించగల సత్తా వారికుండేట్లుగా తీర్చి దిద్దే అవసరం వుంది.<br />విన్నారుగా నాటి మహిళ మేటి మాట . మరి మీ అభిప్రాయం ఏమిటి ?<br />థాంక్ యు వదినగారు. <br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-8152918953219821907?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-1842757743800583522009-07-14T10:40:00.000+05:302009-07-15T22:04:52.530+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Slw6vBJZI0I/AAAAAAAAAEQ/5g1bw08P4V0/s1600-h/mahatinadam.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358222236100141890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 274px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Slw6vBJZI0I/AAAAAAAAAEQ/5g1bw08P4V0/s320/mahatinadam.jpg" border="0" /></a><br /><div>మా పుట్టింట్లో అందరికీ సాహిత్యాభిలాష ఎక్కువ.అందరూ కొద్దో గొప్పో వ్రాయగలరు కూడా.అందరూ కలిసినప్పుడు సాహిత్య చర్చలు జరుగుతుంటాయి.అప్పుడే కాకుండా మా అమ్మ ప్రతి రోజూ ఫోన్ లో ,వాళ్ళ అన్నదమ్ముల తో కనీసం ఒక గంట అయినా పుస్తకాల గురించి చర్చిస్తుంటుంది.సాహిత్య ,సంగీతాభిలాషి ఐన మా అమ్మకు వివిద రచయిత/త్రులు వ్రాసిన రామాయణము చదవటము,వాటిల్లో తనకు నచ్చ్చిన పద్యాలను కాపీ చేసుకోవటము హాబీ.అలా సమకూర్చుకున్న సుమమాలనే ఈ మహతీనాదం -మహన్నాదం.దాని గురించిన పరిచయం మా అమ్మ,శ్రీమతి.మాడపాటి.సీతాదేవి గారి మాటల లోనే ; </div><br /><div></div><br /><div><strong><span style="font-size:130%;">రాగ సప్తతి సాహిత్యం సంగీత <span class="">వివేకం .</span></span></strong></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span></div><br /><div><span class="">శ్రీ వాల్మీకి మహర్షి 24000 శ్లోకాలు భక్తి జ్ఞానవైరాగ్య సంగీతపరం గా రాసారు.శ్రీ సద్గురు త్యాగరాజ స్వామి పరమ భాగవతోత్తములు శ్రీరామ భక్తి పరాయణులని అందరికీ తెలిసిన విషయమే.శ్రీ సీతారాములంటే భక్తి తప్ప ఎంతమాత్రమూ డొక్క శుద్ధి లేనిదానిని. బొత్తిగా సాహిత్య జ్ఞానం లేని దానిని.సాహిత్య మంటే కొండంత ప్రేమ,రాయాలన్న తపన మాత్రమే వున్న నిరక్షర కుక్షిని.ఇదివరలో ఇలా ఎవరైనా రాసారో లేదో తెలియదు.విద్వాంసుల కంటపడితే ఏమంటారో నన్న భయం.అయినా ఏదో నా మనశ్సాంతి కోసం రాయాలనుకున్నాను.అంతా చూసి రాసిందే.నా సొంత కవిత్వం ఏమీ లేదు.వాల్మీకీ రామాయణం లో లేని విషయాలు ఇతర రామాయణాల లో చాలా వున్నాయి.ఇంక ఏమేమి నిధినిక్షేపాలున్నాయో తెలుసుకుందామని ఆశ.తెలుసు కున్ననతవరకూ కాకుండా ఇంకా చాలా తెలుసుకోవలసింది వుంది.యోగావిషిస్ఠం, తులసీదాసు రామచరితమానస ,వావికొలను సుబ్బారావు గారి ఆంద్ర వాల్మీకం ,భాస్కర రామాయాణం ,గోపీనాథ రామాయణం,మొల్ల రామాయణం ,శ్రీ శ్రీనివాస శిరోమణి గారి రామాయణం,శ్రీ పుల్లెల్ల రామచంద్రుడిగారి రామాయణం,ఆద్యాత్మ రామాయణం ఇంతమాత్రమే దొరికినాయి. </span></div><br /><div><span class="">ఇక్ష్వాకుల రాజులది సూర్యవంశం,కాబట్టిరాముడు బాల్యం లో ఆకాశం లో చంద్రుడు కావాలని ఏడుస్తుంటే చేతిలో అద్దం పెటి చంద్రుడిని చూపించారని బాలకాండకు రవిచంద్రిక అని పేరు పెటాను.రవిచంద్రిక రాగం నిరవధి సుఖదా నిర్మల రూపా త్యాగరాజ స్వామి కృతి. </span></div><br /><div><span class="">అయోధ్య కాండ లో ఎందరో మహాత్ములు, మహనీయులున్నారు.అది శ్రీ రాగం.అందుకని శ్రీరాగ సుధని అని రాసుకున్నాను.ఎందరో మహానుభావులు అందరి కీ వందనాలని శ్రీ త్యాగరాజస్వామి కీర్తన. </span></div><br /><div><span class="">అరణ్యకాండలో శ్రీ రాముని దర్షనార్ధమై అచంచలమైన భక్తి తోతపస్సు చేసుకుంటున్న మహర్షులు ఎందరెందరోవున్నారు.అందుక(ది)ని నిధి చాలా సుఖమా రాముని సేవా సన్నిధి చాలా సుఖమా అనేది త్యాగయ్య కృతి కల్యాణిరాగం.శ్రీ రామ దర్షనం కల్యాణ ప్రదమైందే కదా.</span></div><br /><div><span class="">ఇక కిష్కిందాకాండంతా సీతాన్వేషణే కదా వానరులందరూ సీతారాముల మీది భక్తి తోనేకదా వారధి కట్టి యుద్దం చేసి,చాలా శ్రమ పడ్డారు.కిష్కిందా కాండం అంతా అరణ్యమేకదా ,సీతమ్మ మాయమ్మ అనేకదా వారి భావం ,అది వసంత రాగం,అందుకని వనవాసంతం అని రాశాను. ఉత్తర కాండ భవభూతి సుఖాంతం చేశాడు. అదే రామ భక్తి సామ్రాజ్యము.</span></div><br /><div><span class="">పరమ భక్తితత్పరుడు ఆంజనేయస్వామి.ఆయన హృదయం లో ఎప్పుడూ సీతారాములుంటారని అందరికీ తెలిసిన విషయమే.స్వయంప్రభ గుహ లో హంసలుండటము వానరులంతాచూసారు.అందుకది రాజహంస - బంటురీతి కొలువియ్య వయ్య రామా హంసధ్వని. </span></div><br /><div><span class="">యుద్దకాండం అంతా యుద్దమే కదా.అందుకని కదనకుతూహలం అని రాశాను. రఘువంశ సుధాంబుధి చంద్ర శ్రీ త్యాగరాజ స్వామి కీర్తన.యుద్దకాండ ఆఖరులో దేవలోకమంతా దిగి లంకకు వస్తారు.ఎంతటి మహతరమైన , అందమైన దృశ్యం అది. </span></div><br /><div><span class="">రామాయణంలో శబరి ముదిబొయచెడియ.ఆమంటే నాకు చాలా ప్రేమ.ఆమెను తలుచుకుంటే నాకు అనిర్వచనీయమైన ఆనందం కలుగుతుంది.శ్రీరాముడిని స్వయముగా సేవించుకున్నది.రామ లక్ష్మణులిద్దరూ చూస్తుండగానే రాజిత దివ్యదేహం ధరించి స్వర్గానికి వెళ్ళి పోయింది.అంతటి గొప్పదశ ఇంకెవ్వరికి వస్తుంది?శబరులు అంటే గిరిజనులట.వాళ్ళగుంపులోనుంచి చిన్నపిల్లప్పుడు దారి తప్పి పోయి మాతంగ మహర్షి ఆశ్రయం చేరింది.అప్పటినుంచి ఆ మునివర్యుని సేవించుకుంటూ రాముడికోసం ఎదురుచూస్తూ (మహర్షి చెప్పి పోతాడు .రాముడు చిత్రకూటం లో వున్నాడు ఇటే వస్తాడు అని )మహా భక్తి తో రోజూ అరణ్యములో మంచి మంచివి పండ్లు ఎరుకొచ్చి దాచిపెడుతూ వుంటుంది. అంతటి నీరిక్షణ వూరికేపోలేదు. </span></div><br /><div><span class="">అన్నరసంబుకనంటే ఆదరణ రసంబు మేలు."ధారుణిలో గనరారు నిన్ను బోల్ మాన్యులన్నదమ్ములు"నన్ను తరింపచేసితివి.అలసియుంటి ననక అడిగిన వెంటనే నీ సుందర ప్రేమామృతజల్లు నా మీద కురిపించిన అన్నయ్యకు అనేకానేక కృతజ్ఞతాభివందనములు. మా అన్నయ్య శ్రీ.సి.వి.కృస్ణారావు గారు నాకు పుస్తకాలు మా వదిన చేతికిచ్చి పంపేవారు.అక్కడినుంచి పుస్తకాలు తెచ్చేటప్పుడూ, నాదగ్గరనుండి తీసుకు పోయటప్పుడు అదేదో తనకు మాత్రమే దొరికిన పెన్నిధిని మోసుకుపోతున్నంత శ్రద్ధగా తీసుకుపోయి ,జాగ్రత్తగా వప్ప చెప్పేది.నేనీ మాత్రం రాసానంటే వారిద్దరి ప్రోత్సాహమే కారణము.</span></div><br /><div><span class=""></span></div><br /><div><span class="">అమ్మ రాసుకున్న ఈ రామాయణాన్ని మా వారి అసిస్టెంట్ రాము చూడటము జరిగి ,ఊరికే కాగితప్రతి ఎందుకమ్మా, అని పుస్తకముగా ముద్రణ ,కొన్ని కాపీలు మాత్రము చేయించాడు.వాటిలో ఒకటి </span></div><div><span class=""><br />మిధునానురాగ కల్పవృక్షం </span><br /><span class=""><span class="">చి</span>.కమలకు,</span></div><div><span class="">శ్రీ ప్రభాత్ గారికి,</span></div><div>6/3/2005 </div><div><span class="">మాఘ ఏకాదశి.</span></div><div><span class="">అని రాసి మా అమ్మ నాకు బహుకరించింది. అమ్మ రాసిన ఈ గ్రంధము ను నా బ్లాగ్ లో పరిచయము చేయటము నా అదృష్టము గా భావిస్తున్నాను.</span></div><br /><div><span class=""></span></div><br /><div><span class=""></span></div><br /><div><span class=""></span></div><br /><div><span class=""></span></div><br /><div><strong><span class=""></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-184275774380058352?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-38740310940689352972009-07-09T11:19:00.000+05:302009-07-10T11:04:43.108+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SlWMvnQjgUI/AAAAAAAAAEI/SsM_LywBHGA/s1600-h/Oyelogo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356342081447231810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 177px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SlWMvnQjgUI/AAAAAAAAAEI/SsM_LywBHGA/s320/Oyelogo.jpg" border="0" /></a><br /><br />మాలా,<br />ఏమిటి?<br />సినిమా కెళుదామా?<br />హడలిపోతూ చూసాను, అపుడెప్పుడో పి.వి.ఆర్ కి ఐదంతస్తులు ఎక్కి, దిగి వచ్చాక ఇక జన్మ లో నీతో సినిమాకి రానన్నారు, ఆ తరువాత ఈమద్య బిగ్ మాక్స్ లో ఏడంతస్తులు ఎక్కి, దిగి ప్రయాణం చూసచ్చాక ఇక నీతో సినిమాకి వస్తే అడుగు అని భీకరం గా ప్రతిజ్ఞ చేసి, ఇప్పుడు మళ్ళీ సినిమా అంటున్నారు, ఈసారి తొమ్మిది అంతస్తులు ఎక్కి దిగాలా !<br />నా భావాలన్ని మొహం మీద చూపించగల ప్రతిభ వున్నదాన్నవటము వలన, నా భయం మా అబ్బాయి అర్దము చేసుకొని, సినీ మాక్స్ కి వెళ్ళండి. అదైతే రెండంతస్తులే. ఎస్కలేటర్ కూడా వుంది అన్నాడు.అమ్మయ్య అనుకున్నా.<br />ఓయ్ సినిమా కి టికెట్స్ దొరికాయి. సిద్దార్ద హీరో .ఓ కే చూడవచ్చు.<br />వ్యతిరేకమైన భావాలు కల హీరో, హీరోయిన్.వారి పేర్లూ అంతే. ఉదయ్, సంద్య. ఉదయ్ ,ఉదయము ఒక దేశం లో రాత్రి ఒక దేశము లో, సంధర్భము ఉన్నా లేకపొయినా పార్టీ లు చేసుకుంటూ కులాశాగా గడిపే ధనవంతుల బిడ్డ. సంద్య ఏమో ఉదయమే లేచి యోగా చేసి, గుడికి వెళుతూ, తనకున్న చిన్న ఇంట్లో చెట్లను పెంచుకుంటూ చుట్టు పక్కలవారి తో కూడా దూరంగా వుంటూ సిస్టమాటిక్ గా జీవితం సాగించే యువతి. ఉదయ్ కి స్వీట్ అండ్ షార్ట్ మెమొరీస్ కావాలి.కాని సంధ్య కి ఏ గుర్తైనా జీవితాంతము గుర్తుండేది గా వుండాలి.స్నేహితురాలి బలవంతము మీద న్యూ ఇయర్ పార్టీ కి వెళ్ళిన సంద్యను చూస్తాడు ,ఉదయ్.ఇక అప్పటి నుంచి ఆమె ప్రేమ లో పడిపోయి, ఆమెను గెలుచుకోవటము కోసం పడరాని పాట్లు పడటమే సినిమా. చివరికి ఏమవుతుంది ? సంధ్య కూడా ఉదయ్ ని ప్రేమిస్తుందా లేదా,ఇద్దరి కి పెళ్ళవుతుందా లేదా అన్నది సినిమా చూసి తెలుసు కోవలసిందే !<br /><br />ఉదయ్ గా సిద్దార్ద ,లవర్ బాయ్ లా ముద్దుగా వున్నాడు. షామిలి బొద్దుగా ,ముద్దుగా అలనాటి హీరోయినల్లు,సావిత్రి, క్రిష్ణ కుమారి లా చక్కగా హోంలీ గా వుంది.మూడుగంటల సినిమా అయినా బోర్ కొట్టలేదు. రొటీన్ తెలుగు సినిమా కి భిన్నం గా వుంది.మొదటి సగము సరదాగా ,రెండో సగము కొంచము భారం గా వుంది. చాలా చాలా నీట్ గా వుంది ! వెకిలి వేషాలూ, వెకిలి కామెడీ లేవు. దర్శకుడు ఆనంద్ రంగా బాయ్ మీట్ గర్ల్ కథను కొత్తగా ,నీట్ చెప్పటాని కి చేసిన ప్రయత్నము నాకు నచ్చింది. అంతా బాగుంది కాని, పాటలే సంగీతము, సాహిత్యమూ రెండూ నాకర్ధము కాలేదు. కనీసము ఒక్క పాటైనా మెలొడీది పెడితే బాగుండేది. అదేమిటో పాపం ఈ సినిమా లో హీరోయిన్ కి బట్టలు నిండుగా వేసారు ! పాటలలో కూడా హీరో గారి మీద పడటము వగైరా చేయలేదు . . .)) బహుశా కింద పడటాలు, మీద పడటాలు లేకపొబట్టి, హీరోయిన్ వంటి నిండా బట్టలు కట్టుకో వటము వలనా చాలామంది కి నచ్చక పోవచ్చు.ఇది మటుకు దర్షకుడు ప్రయోగము చేసాడనే అనవచ్చు.<br />సినిమా పేరు చూడగానే ఇది లవ్ స్టోరీ అని తెలిసి పోతుంది. కాబట్టి ,ఇందులో డైరెక్టర్ ఆ కథను మలచిన విధానమును చూడాలి,హీరో ,హీరోయిన్ లను చూసి పాప్ కార్న్ తిని రావాలే కాని, సందేశాల కోసం చూడకూడదు.అల్లాంటివి కావాలంటే దీనికి పోక పోవటము బెటర్.<br />నాకైతే సినిమా నచ్చింది. కాకపొతే నాకు నచ్చిన సినిమా ఎవరికీ నచ్చదు ! దానితో పాటు థియేటర్ కూడా నచ్చింది. ఎక్కువ మెట్లు ఎక్కే పని లేదు. పైగా 200 రూపాయల టికెట్ కొన్నుకుంటే హాయిగా ఇంట్లో పడక కుర్చీలో కూర్చొని చూసినట్లు ,పడక కుర్చీ లో కూర్చొని చూడవచ్చు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-3874031094068935297?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-70940989266628341922009-07-05T17:25:00.000+05:302009-07-05T17:44:13.674+05:30కొత్త కొత్త వి నేర్చు కొవటము కోసం ఈ బ్లాగ్ ని మొదలు పెట్టాను. చిన్నగా వున్నప్పుడే గా అ ఆ లు నేరుచుకునేది.అందుకే దీని కి పెళ్లి కి ముందు పేరు తో ఐ.డి చేసుకున్నాను.కాని నేర్చుకున్నది పెళ్లి తరువాతే గా !అందుకే మా వారి పేరు ,నా పేరు కలిపి పేరు పెట్టుకున్నాను.ఆహా ఏమి తెలివి!<br /><br /> అన్ని కూర్చి చూసుకున్నాక చాలా ముద్దుగా అనిపించింది.నా ఈ మానస పుత్రికను అలా వదిలేయ లేక ఎం చేయాలా అని ఆలోచించాక, బుక్స్ అండ్ గర్ల్ ఫ్రెండ్ కోసం రాసిన బుడుగు,బారిస్టర్ పార్వతీశం చూసాక (ఇందులో ముందుగా పోస్ట్ చేసి చూసుకున్నాను.తరువాత వాళ్ళకి పంపాను)ఎలాగూ నేను చదివిన పుస్తకాల గురించి ,సినిమాల గురిచి రాసుకుండా మను కుంటున్నాను,ఇందులోనే రాస్తే పోలే అనుకున్నాను.అందుకే ఈ ప్రయత్నం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-7094098926662834192?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-10924043850896769822009-06-23T01:03:00.000+05:302009-06-23T01:05:25.680+05:30<span style="font-size:130%;"><span>మా</span> <span>అమ్మ</span> <span>మాలతి</span> <span>చందూర్</span> <span>కి</span> <span>చాలా</span> <span>పెద్ద</span> <span>ఫాన్</span>.<span>ఆవిడ</span> <span>లాగా</span> <span>మేము</span> <span>కూడా</span> <span>బాగా</span> <span>తెలివికల</span> <span>వాళ్ళము</span> <span>కావాలని</span> <span>మా</span><span>చిన్నప్పుడు</span> <span>చాలా</span> <span>పుస్తకాలు</span> <span>చదివించేది</span>.<span>అది</span> <span>ఒక</span> <span>వ్యసనమైపోయిమేము</span> <span>ఏ</span> <span>వూరు</span> <span>వెళ్ళినా</span> <span>ఏఇల్లు</span> <span>మారినా</span> <span>దగ్గర</span> <span>లో</span><span>ఓ</span> <span>లైబ్రరి</span> <span>వెతుక్కుంటాను</span>.<span>మేము</span> <span>అక్కడినుంచి</span> <span>వెళ్ళిపోయాక</span> <span>ఆ</span> <span>లైబ్రరి</span> <span>వాళ్ళు</span> <span>నాకోసం</span> <span>చాలా</span> <span>బెగెట్టేసుకుంటారు</span>.<span>ఇప్పటి</span><span>కీ</span> <span>నారాయణగూడా</span> <span>ఆర్</span>.<span>కే</span> <span>లైబ్రరి</span> <span>రషీద్</span> ,<span>అప్పుడప్పుడూ</span> <span>ఫొన్</span> <span>చేసి</span> <span>కుశలం</span> <span>అడుగుతుంటాడు</span>.<span>పాపం</span> <span>వాళ్ళ</span> <span>డాడీ</span> <span>అయితే</span><span>నాకు</span> <span>పుస్తకాలు</span> <span>సరఫరా</span> <span>చేయలేక</span> <span>అబ్</span> <span>మేరేకొ</span> <span>కితాబ్</span> <span>చాప్నా</span> <span>పడేగా</span> <span>అని</span> <span>వాపొయేవాడు</span>. <span>అయితే</span> <span>చాపొ</span> <span>అన్నాను</span> .<span>ఆప్</span><span>లిఖొ</span> <span>మై</span> <span>చాపూంగా</span> <span>అనేవాడు</span>.<br /><br /><span>ఇంకా</span> <span>ఆ</span> <span>పనికి</span> <span>మాలిన</span> <span>నవలలు</span> <span>చదువుతావు</span> <span>మంచి</span> <span>పుస్తకాలు</span> <span>చదువు</span> <span>అని</span> <span>మా</span> <span>అమ్మ</span> <span>కోపం</span> <span>చేస్తుంది</span>.<span>నేనేమన్నా</span><span>చిన్నదానా</span> <span>చితకదాన్నా</span>!<span>నా</span> <span>అంతటి</span> <span>దాన్నినేనయ్యను</span>.<span>ఇంకా</span> <span>సమగ్ర</span> <span>ఆంద్ర</span> <span>చరిత్ర</span> <span>చదువూ</span>,<span>కళాపూర్ణొదయం</span> <span>చదువూ</span><span>అని</span> <span>కోపం</span> <span>చేయటానికి</span> ?<span>ఆ</span> <span>మాట</span> <span>కొస్తే</span> <span>నా</span> <span>మనవళ్ళూ</span> ,<span>మనవరాళ్ళూ</span> <span>కూడా</span> <span>వొప్పుకోరు</span>,<span>వాళ్ళూ</span><span>బెద్దవాళ్ళమయ్యమంటారు</span>.<span>అందరికంటే</span> <span>చిన్నవాడు</span> <span>గౌరవ్</span> <span>వున్నాడా</span> ,<span>బుడుగు</span> <span>పుస్తకం</span> <span>లోని</span> <span>ఏ</span> <span>పేజీ</span> <span>అయినా</span> <span>తీసి</span><span>ఇవ్వండి</span> <span>టక</span> <span>టకా</span> <span>చదివేస్తాడు</span>.<span>వాడి</span> <span>కి</span> <span>ఐదేళ్ళే</span> <span>ఎలా</span> <span>చదువుతాడని</span> <span>అనుమాన</span> <span>మక్కరలెదు</span>.<span>ఈ</span> <span>మద్య</span> <span>తెలుగు</span><span>నేర్చుకుంటున్నాడు</span> .<span>అం</span> <span>అహ</span> <span>దకా</span> <span>వచ్చేసాయి</span>. <span>వాడి</span> <span>దగ్గర</span> <span>ఎంతమంది</span> <span>టీచరమ్మలు</span> <span>పనిచేసారో</span> <span>తెలుసా</span> !<span>పాపం</span> <span>వాళ్ళు</span><span>మీ</span> <span>గౌరవ్</span> <span>కి</span> <span>చెప్పలేము</span> <span>అని</span> <span>కళ్ళ</span> <span>నీళ్ళు</span> <span>కూడా</span> <span>పెట్టుకునెవారు</span>. <span>కాని</span> <span>ఇప్పుడు</span> <span>వచ్చిన</span> <span>ప్రైవేటు</span> <span>టేచరమ్మ</span> <span>చాలా</span><span>ముదురు</span>.<span>వాడు</span> <span>ఎక్కడ</span> <span>దాక్కున్నా</span> <span>వెతికి</span> <span>చంకలో</span> <span>ఇరికించుకొని</span> <span>తీసుకెళుతుంది</span>.<span>నువ్వు</span> <span>నన్ను</span> <span>హాండిల్</span> <span>చేయలేవు</span><span>అన్నాడే</span> <span>అనుకోండి</span>.<span>అదేమిటో</span> <span>నా</span> <span>ఇంకో</span> <span>మనవడు</span> <span>విక్కీ</span> <span>దగ్గర</span> <span>కూడా</span> <span>చాలా</span> <span>మంది</span> <span>పనిచేసారు</span>. <span>మీకు</span> <span>చెబితే</span> <span>హాచర్య</span><span>పోతారు</span>.<span>వాళ్ళూ</span> <span>కళ్ళనీళ్ళు</span> <span>పెట్టుకుంటూ</span> <span>నే</span> <span>వెళ్ళిపోయారు</span>.<span>బురుగు</span> <span>లాగా</span> <span>పట్టీల</span> <span>నిక్కరు</span> <span>వేసుకుందా</span> <span>మను</span> <span>కున్నామా</span><span>ఎక్కడా</span> <span>దొరకలేదు</span>.<span>అంత</span> <span>పెద్ద</span> <span>అమెరికా</span> <span>లో</span> <span>వెతికానా</span> (<span>పట్టీలు</span> <span>అనకూడదుట</span>. <span>సస్పెండర్</span> <span>అనాలిట</span>) <span>ఎక్కడా</span><span>దొరకలేదు</span>.<span>కాపోతే</span> <span>తాత</span> <span>కి</span> <span>దొరికాయి</span>.<span>పక్కింటాయన</span> <span>వెళుతుంటే</span> <span>ఈయన</span> <span>పకింటి</span> <span>పిన్నిగారి</span> <span>మొగుడు</span> <span>అంటే</span><span>తప్పేమిటి</span>?<span>అలా</span> <span>చూస్తాడు</span>.<span>మాకు</span> <span>గద</span> <span>కావాలంటే</span> <span>వద్దు</span> <span>అంటారు</span>,<span>కుక్క</span> <span>తో</span> <span>ఆడుకుంటా</span> <span>మంటే</span> <span>వద్దు</span> <span>అంటారు</span> ,<span>అబ్బబ్బా</span><span>ఈ</span> <span>బెద్దవాళ్ళతో</span> <span>వేగలేక</span> <span>పోతున్నామంటే</span> <span>నమ్మండి</span>.<span>పోనీ</span> <span>ఈల</span> <span>వేద్దామంటే</span> <span>బాబాయిలు</span> <span>వాళ్ళే</span> <span>ఈలలేసుకొని</span> <span>పెళ్ళి</span><span>చేసేసుకొన్నారు</span>. <span>మీ</span> <span>కెవరికైనా</span> <span>కావలంటే</span> <span>చెప్పండి</span> ,<span>ఘట్టిగా</span> <span>ఈలవేస్తాము</span>.<span>కాపొతే</span> <span>మీ</span> <span>వూళ్ళో</span> <span>జటకా</span> <span>బండి</span> <span>వుంటే</span> <span>చెప్పలి</span><span>మరి</span> ,<span>మేం</span> <span>వచ్చి</span> <span>ఎక్కుతాం</span> .<span>మాకు</span> <span>ఎవరో</span> <span>నెత్తిన</span> <span>గోరింకా</span> <span>పాటకూడా</span> <span>వచ్చు</span>.<span>ఇంకా</span> <span>అలడీన్</span> <span>ఖథ</span> <span>పాపాయి</span> <span>ఖథా</span> <span>వచ్చు</span>. <span>బోలెడు</span> <span>అవిడియాలూ</span> ,<span>అభిప్రాయాలూ</span> <span>వున్నాయి</span> <span>కావలంటే</span> <span>మీకూ</span> <span>చెబుతాము</span>.<span>మేమే</span> <span>బుడుగు</span> <span>బుడుగే</span><span>మేమన్నమాట</span>.<span>జోరుగ</span> <span>గుంజు</span> <span>హైలెస్సా</span> <span>అన్నా</span> <span>విడిపోము</span>.<br /><br /><span>మీకు</span> <span>తెలుసా</span>!<span>బుడుగు</span> <span>పుస్తకము</span> <span>కోసము</span> <span>నేను</span> <span>నైంటీన్</span> <span>నైన్</span> <span>సిక్ష్</span> <span>నుంచి</span> <span>డికెష్టింగ్</span> <span>చేస్తే</span> ,<span>టుతౌసండ్</span> <span>టు</span> <span>లో</span> <span>విశాలాంద్రా</span><span>పుస్తక</span> <span>ప్రపంచం</span> <span>లో</span> <span>దొరికిందన్నమాట</span>. <span>మేము</span> <span>ఒకటో</span> <span>ఐదో</span> <span>ప్పదో</span> <span>కొన్నాము</span> .<span>మా</span> <span>స్నేహితులందరికీ</span><span>ఇచ్చాము</span>.<span>పపంచం</span> <span>లోని</span> <span>పిల్లలంతా</span> <span>బురుగులు</span>(<span>పిడుగులు</span>)<span>కావాలని</span> <span>మా</span> <span>అభిప్రాయం</span>.<span>మీరూ</span> <span>తొందరగా</span> <span>కొనేసి</span> <span>మీ</span><span>పిల్లలకి</span> <span>ఇవ్వండి</span>,<span>మీరూ</span> <span>చదవండి</span>.<span>విశాలాంద్రా</span> <span>పుస్తకాలయాని</span> <span>కి</span> <span>వెళ్ళి</span> <span>మా</span> <span>పేరు</span> <span>చెప్పండి</span>,<span>కుంచం</span> <span>రాయతీ</span><span>ఇస్తారు</span>.<span>జాఠర్</span> <span>ఢమాల్</span>!<br /><br /><span>ముళ్ళపూడి</span> <span>వెంకటరమణ</span>, <span>బాపు</span> <span>లకు</span> <span>బోలెడు</span> <span>థాంకులు</span>.<br /><br /><span>ఈ</span> <span>అవకాశమిచ్చిన</span> <span>రెండు</span> <span>జళ్ళ</span> <span>చైతీ</span> <span>కి</span> <span>థాంకు</span>, <span>శుభాశీషులు</span>.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-1092404385089676982?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-86604951265551761412009-06-23T00:59:00.001+05:302009-07-24T11:18:42.409+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SmlIzHMiGJI/AAAAAAAAAEg/mzSJLNxWRXQ/s1600-h/img547.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361896874303428754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SmlIzHMiGJI/AAAAAAAAAEg/mzSJLNxWRXQ/s320/img547.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><span style="font-size:130%;">బారిష్టర్ పార్వతీశం<br />మొక్కపాటి నరసిం హ శాస్త్రి<br />బాపు ,ముళ్ళపూడి వెంకట రమణల బుడుగు,చిలకమర్తి నరసిం హ శాస్త్రి గణపతి, మొక్కపాటి నరసిమ్హ శాస్త్రి బారిష్టర్పార్వతీశం ,రవీంద్ర నాథ్ ఠాగూర్ నౌకా ప్రమాదం(మునక? )ల కోసం చాలా సంవత్సరాలుగా వెతుకుతుండగా ఆరుసంవత్సరాల క్రితం బుడుగు,ఈ మద్య గణపతి, బారిష్టర్ పార్వతీశం దొరికాయి.చిన్నప్పుడు చదివిన ఈనవలలు, మళ్ళీచదవాలనే కోరికనే ఇంతలా వెతికించింది.బారిష్టర్ పార్వతీశం పుస్త్తకం ,కొద్దిగా చినిగి పాతపడిన ప్రతిని ,పాపం విశాలాంద్రలోని మేడం నా కోసం వెతికి ఇచ్చారు.అదే మహా ప్రసాదం అని తీసుకున్నాను.<br /><br />ఈ నవలని శాస్త్రి గారు 1924 న రచించారు.ఈ రచనకుదారి తీసిన విధానాలు ,ఎలా రాసారు ఈ నవల ముందుఅంతరంగం లో ఆయన ప్రియ శిష్యుడు ఇంద్రగంటి శ్రీకాంత శర్మ గారు వివరించారు.బారిస్టర్ పార్వతీశాన్ని శ్లాఘించే శ్రీ శ్రీగారి పద్యము తో అంతరంగాన్ని ముగించారు.ఆ పధ్యము:<br />క్షితి లో బారిస్టర్ పార్వతీశము ను చెప్పి,పిదప పలుకవలె కదా<br />కితకితల కితరులను భా<br />సిత సిత సుశ్లోకు డతడు సిరిసిరి మువ్వా!<br />శ్రీకాంత శర్మ గారి, ముళ్ళపుడి వెంకట రమణ గారి అంతరంగం,శ్రీ శ్రీ గారి పద్యము వందన్నర బొమ్మలు ,జోకులు ఈనవల కు స్పెషల్ అట్రాక్షన్.<br />లండన్ వెళ్ళి బారిస్టర్ చదివి దేశాని కి సేవ చేయాలనీఅరాటము,ఉబలాటము,ఉత్సాహం కల ఆంద్ర సనాతన బ్రాహ్మణకుటుంబాని కి చెందిన యువకుడే పార్వతీశం.నవలంతా పార్వతీశం స్వీయ కథ చెబుతున్నట్లుగా వుంటుంది.<br />మాది మొగల్తూర్ లెండి .మొగల్తూర్ అంటే ఏమనుకున్నారో చరిత్రలో ప్రసిద్ది కెక్కిన మహానగరం (ఓ అప్పటి నుండేప్రస్సిద్దా!)<br />అని పార్వతీశం కథ చెప్పటము మొదలు పెడతాడు. ఆ ఊరి వారందరికీ పార్వతీశం అంటే తెగముద్దు. అక్కడచదువయ్యాక నర్సాపురం లో టైలరు స్కూల్ లో ఫస్ట్ ఫార్మ్ లో చేరుతాడు. ఇక అక్కడ ఏర్పడిన వివిధ పరిచయాలు, అనుభవాల రీత్యా లండన్ వెళ్ళి బారిస్టర్ చదవాలని నిశ్చయం చేసుకుంటాడు. మొగల్తూర్ లో బయిలుదేరిన పార్వతీశంఇంగ్లాండ్ లో అడుగు మొపటము,అతను స్కాట్లండ్ లో ని ఎడింబరో విశ్వవిద్యాలయము లో ఏం.ఏ కోర్స్ చదువుతూప్రక్కగా బారిష్టర్ పరీక్ష కి చదివి ఈ కాలం లో ఇంగ్లాండ్ లో రకరకాల అనుభవాలు గడించి ,ఒక దొరసాని పిల్ల ప్రేమకుపాత్రుడై ,మొదటి ప్రపంచ యుద్దపు(1917) చివరి సంవత్సరం బారిష్టర్ పార్వతీశం గా అవతరించి,ఇండియా కి ఓడలోరావటము,స్వగ్రామం చేరి సరస్వతి అనే అమ్మాయి ని పెళ్ళాడి,టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులుగారి దగ్గర మద్రాసు లోఅప్రెంటిస్ గిరి పూర్తి చేసుకొని ,ఆ మీదట భారత స్వాతంత్రోద్యమం పట్ల ఆకర్షితుడై అటువైపుగా కొంత కాలం నడిచిమామగారి సౌజన్యాన్ని ఆసరా చేసుకొని,తన జీవితం గురించి,కర్తవ్యం గురించి విజ్ఞత తో ఆలోచించి ,చివరకు తన ప్లీడరీవృత్తిని విడిచి,భార్య సరస్వతి తో మొగల్తూర్ వెళ్ళి,ఉన్న ఆస్తి పాస్తు లను చూసుకో వటము తో నవల ముగుస్తుంది.<br /><br />ఆంగ్లేయ విద్య తో పాటు అబ్బవలసిన అనేక సుగుణాలు ఆనాటికి ఇతని లో కొరత పడినాయి.నేటి నాగరికత అంతాకొత్త.ఎన్నడూ రైలెక్కి కూడా ఎరుగడు. రైల్ ఎక్కినది మొదలూ అడుగడుగునా విపరీత పరిస్థితులే తారసిల్లిఎక్కడికక్కడే అతనిని మూర్ఖుడుగా చేసి ,ప్రపంచమే తలకిందులుగా అయినట్టు, రైల్ లో అతడు నడచిన నడత ,మద్రాస్లో అతను పడిన యిబ్బందులు,స్టీమర్ లో అతను పడిన అవస్థలు, కొత్త ప్రదేశాలలో అతడు పడిన చిక్కులు అన్నీ చదివితీరవలసిందే.కడుపు చెక్కలయ్యెంతగా నవ్వించి,ఒక ఘట్టాని మించి ఒక ఘట్టం హాస్య ప్రధానం గా వుంటాయి.<br /><br />పాత్ర స్వభావతగా మూర్ఖుడు కాడు.పరిస్థితులతనిని మూర్ఖుని గా చేసి వెక్కిరిస్తూవుంటాయి.ఈ పార్వతీశాన్ని మించినవ్వుల పాలైన అవస్థలు మనం కూడా జీవితం లో ఎప్పుడో ఒకప్పుడు అనుభవించినవే! అందుకే ఈ పాత్రంటే మనకుమమత ,అభిమానం,సానుభూతి కలుగుతాయి.<br />మొత్తం నవల అంతా ఏకబిగిన చదివిస్తుంది.పాత కాలం రచన కదా భాష ఎలా వుంటుందో అని భయపడక్కరలేదు.సరళమైన వ్యవహావారిక భాష లోనే వుంది. ఇంకో మాట,టి.వి ప్రేక్షకులు కూడా ఈ పుస్తకాన్ని నిఝంగా కొనేసిచదువుతే ,టి.వి లో కన్నా గొప్ప చిత్రాలు కనిపిస్తాయని,కరెంట్ కరుసు వుండదని ముళ్ళపూడి వారు గారెంటీఇచ్చారు.ఇంకెందుకు ఆలస్యం కొని చదివేస్తేబాగుంటుంది కదా! ధర కుడా ఎక్కువేమీ కాదు 333 రూపాయలు మాత్రమే.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-8660495126555176141?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-3198888830255210202009-06-10T16:19:00.000+05:302009-06-10T16:55:18.036+05:30<div><embed src="http://widget-77.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&amp;il=1&amp;channel=3530822107878796919&amp;site=widget-77.slide.com" style="width: 400px; height: 320px;" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width: 400px; text-align: left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3530822107878796919&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-77.slide.com/p1/3530822107878796919/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3530822107878796919&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-77.slide.com/p2/3530822107878796919/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3530822107878796919&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-77.slide.com/p4/3530822107878796919/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div><br /><br /><br />గుర్రమెక్కి దర్జాగా పదకొండో సంవత్సరము లో కి ప్రవేసిస్తున్న విక్కీ కి <br /><br /><br /><object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=5,0,0,0" width="550" height="350"><param name="movie" value="http://c.123g.us/flash/CardShell.swf" /><param name="SeamlessTabbing" value="false" /><param name="quality" value="high" /><param name="wmode" value="Transparent" /><param name="menu" value="false" /><param name="allowScriptAccess" value="always" /><param name="FlashVars" value="ldrName=http://c.123g.us/flash/branded_loader.swf&crdName=http://i.123g.us/c/birth_happybirthday/card/102896.swf" /><embed src="http://c.123g.us/flash/CardShell.swf" width="550" height="350" menu="false" wmode="Transparent" allowScriptAccess="always" FlashVars="ldrName=http://c.123g.us/flash/branded_loader.swf&crdName=http://i.123g.us/c/birth_happybirthday/card/102896.swf" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/shockwave/download/index.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-319888883025521020?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-76924763103330288112009-05-22T17:43:00.000+05:302009-05-22T17:48:26.744+05:30<a href="http://www.123greetings.com/send/view/05722709002639307337">jyoti<br />pelli roju shubhaakhaankshalu</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-7692476310333028811?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-10956291729486829542009-05-20T18:14:00.000+05:302009-05-20T18:31:47.898+05:30<div><embed src="http://widget-c7.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&amp;il=1&amp;channel=3314649325762937031&amp;site=widget-c7.slide.com" style="width:400px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:400px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3314649325762937031&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-c7.slide.com/p1/3314649325762937031/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3314649325762937031&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-c7.slide.com/p2/3314649325762937031/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=3314649325762937031&map=F" target="_blank"><img src="http://widget-c7.slide.com/p4/3314649325762937031/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-1095629172948682954?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-6757945961587680142009-05-20T17:56:00.000+05:302009-05-20T18:11:18.965+05:30<div><embed src="http://widget-d7.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&amp;il=1&amp;channel=3314649325762935767&amp;site=widget-d7.slide.com" style="width:400px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:400px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3314649325762935767&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-d7.slide.com/p1/3314649325762935767/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3314649325762935767&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-d7.slide.com/p2/3314649325762935767/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=3314649325762935767&map=F" target="_blank"><img src="http://widget-d7.slide.com/p4/3314649325762935767/bb_t000_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-675794596158768014?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-73487087122862785222009-05-20T17:41:00.000+05:302009-05-20T17:42:32.065+05:30<div><embed src="http://widget-d2.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&amp;il=1&amp;channel=3314649325762933970&amp;site=widget-d2.slide.com" style="width:300px;height:200px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:300px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3314649325762933970&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-d2.slide.com/p1/3314649325762933970/bb_t021_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&amp;at=un&amp;id=3314649325762933970&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-d2.slide.com/p2/3314649325762933970/bb_t021_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=3314649325762933970&map=F" target="_blank"><img src="http://widget-d2.slide.com/p4/3314649325762933970/bb_t021_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-7348708712286278522?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-9892017142125841362009-05-15T12:44:00.000+05:302009-05-15T13:02:12.113+05:30<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335947312823378850" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 257px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0Xz1kJo6I/AAAAAAAAADY/C651oFBcL74/s320/RCB0016~Mother-And-Child-Posters.jpg" border="0" /><span style="color:#006600;"><strong><span style="font-size:180%;">అమ్మ లోని వివిధ రూపాలు</span></strong></span> .<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0Wj8l571I/AAAAAAAAADA/XFnHAIFMWIE/s1600-h/mother-child-kakuma-kenya-abeltbkp2089-sw.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335945940320251730" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0Wj8l571I/AAAAAAAAADA/XFnHAIFMWIE/s320/mother-child-kakuma-kenya-abeltbkp2089-sw.jpg" border="0" /></a><br /><br /></div><p></p>అమ్మ ప్రేమ కి పేదరికము కాదు అవరోధము.<br /><br /><br /><p></p><br /><p> </p><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0XO2yLQbI/AAAAAAAAADQ/34Rpvc-gdlM/s1600-h/mother-teresa-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335946677495480754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0XO2yLQbI/AAAAAAAAADQ/34Rpvc-gdlM/s320/mother-teresa-1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><p> </p><p> </p><p> </p><p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0W4r0Q4QI/AAAAAAAAADI/oRN76NP0iUg/s1600-h/Mother%2520and%2520Child.jpg"></a> </p><p> </p><p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0W4r0Q4QI/AAAAAAAAADI/oRN76NP0iUg/s1600-h/Mother%2520and%2520Child.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335946296594325762" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sg0W4r0Q4QI/AAAAAAAAADI/oRN76NP0iUg/s320/Mother%2520and%2520Child.jpg" border="0" /></a></p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-989201714212584136?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-56716384715891216042009-05-12T17:53:00.000+05:302009-05-13T17:06:18.930+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sglqr0Wd9LI/AAAAAAAAACo/5eIYIaJbftk/s1600-h/Somnath.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334912534616863922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 247px; CURSOR: hand; HEIGHT: 177px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sglqr0Wd9LI/AAAAAAAAACo/5eIYIaJbftk/s320/Somnath.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#003300;"><strong>సోమనాథ్ దేవాలయము</strong></span><br /><br /></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sglq8jinU-I/AAAAAAAAACw/VS2GhLY1CUY/s1600-h/GandhiHouse.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334912822162183138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 262px; CURSOR: hand; HEIGHT: 198px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sglq8jinU-I/AAAAAAAAACw/VS2GhLY1CUY/s320/GandhiHouse.jpg" border="0" /></span></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>గాంధి నివాసము</strong></span><br /><br /></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/Sglq8jinU-I/AAAAAAAAACw/VS2GhLY1CUY/s1600-h/GandhiHouse.jpg"><span style="font-size:130%;"></span></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SglrSO0NZpI/AAAAAAAAAC4/5jaSG_zThus/s1600-h/GandhiHouse.jpg2.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334913194555958930" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 238px; CURSOR: hand; HEIGHT: 247px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SglrSO0NZpI/AAAAAAAAAC4/5jaSG_zThus/s320/GandhiHouse.jpg2.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#000099;"><strong>వెనకాల కస్తూరిబా నివాసము</strong></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-5671638471589121604?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-10988535243240330752009-05-10T21:30:00.000+05:302009-05-10T21:30:02.533+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SgQsfgYz8II/AAAAAAAAAA0/jEINmyEO7f8/s1600-h/MomBaby236.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333436778495078530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SgQsfgYz8II/AAAAAAAAAA0/jEINmyEO7f8/s320/MomBaby236.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">అమ్మ భుజాని కి మించిన బంగారు పానుపు వుందా!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-1098853524324033075?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-36123841245757524852009-05-10T21:02:00.000+05:302009-05-10T21:02:00.574+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SgWiHoX0fII/AAAAAAAAACE/5Pg4ZjdmybY/s1600-h/mother.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333847585670331522" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 305px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_7m9YAYd4Yv4/SgWiHoX0fII/AAAAAAAAACE/5Pg4ZjdmybY/s320/mother.bmp" border="0" /></a><br /><br /><div>చిన్నారీ ,పొన్నారీ పాపాయి,<br />ముద్దులా,మురిపాలా పాపాయీ,<br />నిను చూసీ మురిసే అమ్మ.<br />ముత్యాలూ,రతనాలూ కలబోసీ<br />అమ్మ కడుపు చల్లగా , అత్త కడుపు చల్లగా ,<br />నిండుగా నూరేళ్ళూ వుండాలని,<br />దీవించే అమ్మ. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-3612384124575752485?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-20697207258749716332009-05-06T19:30:00.000+05:302009-05-06T19:40:50.819+05:30<img src="http://www.hmtvlive.com/images/warangalH.jpg "=></img><br /><br /><font size=4 color=plum face="Arial Rounded MT Bold">గతమెంతో కీర్తి కలది</font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-2069720725874971633?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-55730128584791381852009-05-06T18:29:00.000+05:302009-05-07T17:36:29.685+05:30<img src="http://mythoughtsmyway.files.wordpress.com/2009/03/27022009075342.jpg" height=200 width=200></img><br /><br /><font size=5 color=red face="bold italik">ఓహో గులాబి బాలా </font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-5573012858479138185?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-47017806760141003462009-05-03T17:36:00.000+05:302009-05-03T17:54:06.278+05:30<img src="http://2.bp.blogspot.com/_mZJeDIfUGow/RwxosGPra5I/AAAAAAAAACk/_1xAJ2MckDg/s400/800px-Tirumala_Overview%5B1%5D.jpg "></img><br /><br /><marquee>కొండలలో నెలకొన్న కొనేటిరాయడు వీడూ </marquee><br /><br /><img src="http://www.dailynews.lk/2009/01/06/z_p16-%E2%80%98Vaikuntha.jpg "></img><br /><br /><marquee>కొండలంత బలమును ఇచ్చెటి వాడు </marquee><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-4701780676014100346?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-39438770087128155062009-05-03T17:26:00.000+05:302009-05-03T17:30:03.819+05:30<a href="http://koodali.org/ ">kudali </a href><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-3943877008712815506?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-42612721417085540772009-05-03T16:49:00.001+05:302009-09-18T15:44:00.884+05:30<img src="http://4.bp.blogspot.com/_FlON6tdq__o/SOuVD8iHMnI/AAAAAAAAAmA/FDIhxXbV61A/s400/batukamma.jpg" /></img><br /><br /><br /><marquee>బతుకమ్మ బతుకమ్మ ఉయ్యాలో</marquee><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-4261272141708554077?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4748328042460851098.post-69598633309365981262009-04-26T09:56:00.000+05:302009-04-26T10:04:45.364+05:30<marquee>kamala</marquee><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4748328042460851098-6959863330936598126?l=kamalamadapati.blogspot.com' alt='' /></div>mala kumarhttp://www.blogger.com/profile/08743521764273884270noreply@blogger.com0